Rondreis door Canada

Maandag 18 juni

Mooi op tijd arriveren we bij Gerda op de koffie. Praten wat bij en zien in de verte een stofwolk aankomen. Klaas is in aantocht :-). We horen hoe ze hier terecht zijn gekomen en hoe het ze is vergaan. Ook zij zijn klein begonnen en hebben het areaal opgebouwd naar ruim 700 ha waarop ze voornamelijk aardappels verbouwen voor de patatfabrieken hier in de buurt. Ze houden een rotatie van 3–4 jaar aan. Daarnaast verbouwen ze graan en koolzaad voor de vermeerdering.  We bekijken het indrukwekkende machinepark dat er keurig bij staat en gaan de koeling in om de laatste aardappels, 33 ton / gebouw, te bekijken. De aardappels worden groen geoogst waardoor er een heel dunne schil op zit. Een van onze deelnemers vraagt of er ook een melkveebedrijf in de buurt is. Klaas belt en even later staan we bij Ietsje op een mooie nieuwe boerderij. Na veel omzwervingen zijn ze van Friesland via Denemarken in Canada terechtgekomen. Dit is hun derde bedrijf. De vorige hebben ze maar 5 jaar gehad en verkocht om uiteindelijk naar Alberta te kunnen verhuizen. De 260 koeien worden hier 3x daags gemolken en de koeien leveren ca 44 liter per dag.  We praten nog een tijd verder over het bedrijf, maar moeten dan weer verder om te genieten van een heerlijke lunch bij Gerda. We zitten buiten, maar ondertussen is het weer wat verandert en voelen we enkele spetters. 

In de middag rijden we naar het stuwmeer waar de inlaat van het irrigatiekanaall is. Boeren moeten hier een paar dagen van tevoren aangeven hoeveel water ze die dag willen gebruiken en naar behoefte wordt water doorgelaten. Het kanaal is volledig van beton, ligt aanzienlijk hoger dan de omgeving en is 330 km lang. Het water is smeltwater uit de bergen en eigenlijk hebben ze hier altijd voldoende water. 

Daarna bezoeken we een Hutterite kolonie. We worden vriendelijk ontvangen door Albert en zijn vrouw die ons een uitvoerige rondleiding geven en de vele vragen beantwoorden. Het is een geweldige organisatie om 120 mensen te voeden en de taken te verdelen. Kinderen moeten op jonge leeftijd meewerken en wennen aan een strikt schema. Meisjes doen de was en in de zomermaanden moeten ze helpen in de moestuin. De complete kolonie werkt als een geoliede co-operatie. Alles blinkt en ziet er keurig uit. We worden getrakteerd op een nog warm kaneelbroodje terwijl we onder de indruk zijn van de moderne keuken waar menig Nederlands restaurant de vingers bij zou aflikken. De machines zijn super modern, maar de meeste staan nu in het land. Alle reparaties worden in eigen beheer uitgevoerd en zelfs de apparatuur om de computers uit te lezen is voorhanden. Onder de indruk verlaten we de kolonie en gaan naar Piet die ons een paar dagen geleden een bericht stuurde of we ook in Alberta kwamen, want daar zat hij ook. Hij werkt op een vleesveemesterij met 13.000 dieren en we waren van harte welkom. Daar aangekomen keken we onze ogen uit. Lange straten met koeien aan weerszijden. Er wordt vanalles gevoerd. Zo ook de afgekeurde aardappels en voorgebakken frites. Deze gaan door een bietenmolen en in een grote silo waar ze lijken weg te rotten, maar niets is minder waar. De koeien vinden het heerlijk en halen de patatten er als eerste uit. Per dag groeien ze ongeveer 2,5 kg op het geavanceerde voer dat ze krijgen. Zo zijn we weer aan het eind van een mooie interessante dag gekomen in Canada. We gaan met z’n allen een hapje eten in Taber en rijden door naar Medicine Hat voor een welverdiende overnachting. 

 

Zondag 17 juni

We verlaten Calgary en gaan het platteland op. Aan de rechterkant zien we de bergen, links is het vlak. We rijden richting Lethbridge. Als we de snelweg afgaan naar Picture Butte komen we meer terecht in het landbouwgebied. Na wat zoeken vinden we eindelijk het museum waar ze ons al opwachten. Er zijn diverse oude gebouwen die de gedachte aan vroeger mooi weergeven. Binnen, maar ook buiten, staat  een grote hoeveelheid trekkers. Er is verbazing dat enkele zeer zeldzame exemplaren jarenlang in het gras staan. Mooi voor een foto, minder voor de trekker. Helaas blijken ze niet te koop te zijn tot grote teleurstellling van een paar liefhebbers.

In het dorp is niets te doen en het enige ‘restaurant’ dat open is, is een pizzeria. Met grote pizzapunten en een blikje fris achter de kiezen, gaan we verder naar Vauxhall waar Willy en Laus ons gastvrij ontvangen. De laatste vracht aardappels van vandaag wordt net weggereden. Naast de loods staat een mooie creatie lopende banden. Laus vertelt dat dit even gedaan is omdat de klant de partij achteruit de schuu wilde. Voor enorme akkers staan schitterende Fendts klaar om het veld weer in te gaan. Gisteren heeft het hier 18 mm geregend, dus schoenen zullen niet schoon blijven verklaart Willy, maar dat zal ons een zorg zijn. Er staan 4 Jeeps klaar met 4-vielaandrijving waarin we overstappen. Onze auto’s zijn groot, maar niet geschikt om het veld mee in te gaan. Grote mannen worden kleine jongens met glinsterende oogjes als ze achter het stuur gaan en het gaspedaal aanraken. Dat is nog eens een geluid! 

We rijden over het 1200 ha grote bedrijf en stoppen regelmatig bij diverse gewassen. Het staat er heel mooi bij. Laus vertelt dat er in de zomer nauwelijks regen valt en daarom alles beregend is. Met een grondboor gaat hij ruim een meter diep en we zien mooie losse grond, ondanks een minimale bewerking. ‘S winters wordt het wel minus 30 en gaat de vorst een meter diep waardoor de grond goed los wordt gebroken. Daarnaast laten ze alle stro liggen en komt er eens per 6 jaar een vracht stalmest op van de omliggende vleesveebedrijven. Er wordt veel uitleg gegeven en we luisteren aandachtig hoe ze hier 15 jaar geleden met 190 ha zijn begonnen en het bedrijf hebben uitgebouwd. Vier jaar geleden zijn we hier ook geweest, toen was het nog 500 ha kleiner. De passie straalt van Laus af en werkt aanstekelijk op de groep. Er worden veel vragen gesteld. We sluiten af bij de Bow River. Terwijl wij een wandeling maken door een stuk schitterende natuur, zet Willy de oven aan. Als we bij hun nieuwe huis komen, de zoon woont nu ik de woning op het bedrijf, ruikt het er al heerlijk. We genieten van de heerlijke stoofschotel van Willy en het uitzicht vanaf de veranda. En dan is het al laat en moeten we helaas afscheid nemen. Als we een uurtje later bij het hotel zijn heeft iedereen de knollen op en duiken we ons bed in. 

Zaterdag 16 juni

Het is voeg als bij de meeste an ons de wekker gaat. Op naar Schiphol of Brussel. We reizen in 2 groepen. De meeste Belgen vanaf Brussel de de Hollanders vanaf Schiphol. Even leek het erop dat de reisleider in Brussel niet verder kwam, maar na een app dat de visa echt wel was goedgekeurd, konden zij gerust hun gang vervolgen. 

Bij Schiphol kwamen we in de file terecht naar de vertrekhal. Onverwacht druk. Overal. Het inchecken, douane etc nam toch al snel 2 uur in beslag. Gelukkig is er genoeg te zien zodat we ons niet hoefden te vervelen. Even een bakje koffie en dan aan boord van het volle vliegtuig. De stoelen zijn comfortabel en het eerste stuk tot Toronto verliep rustig in de Dreamliner. Daar moesten we door de douane. Een paar vragen over welke boerderijen we zouden bezoeken en verder konden we. Op weg naar Calgary. Gevoelsmatig zou het een kort vluchtte zijn, maar dwars over Canada is het ruim 4 uur vliegen. Gaf gelijk een goede indruk van de afstanden waaraver we hier praten.

In Calgary troffen we de andere groep en nadat we onze niet al te kleine auto’s hebben opgehaald begon de zoektocht naar het hotel. Zoals verwacht moest de vrouw voorop en jawel, reden we verkeerd. Een onverwachte sightseeing tot gevolg waarna Arend-Jan in 2 pogingen bij het hotel kwam waar de meeste van ons gelijk het heerlijke bed insprongen en misschien net als ik, om 4 uur ‘s nachts lokale tijd, wakker zijn om een stukje te schrijven op de blog. Mijn kamergenoot in ieder geval niet, die slaapt nog heerlijk. 

Vandaag staat een bezoek aan een heel mooi oldtimermuseum in Picture Butte op het programma en in de middag bezoeken we een Nederlandse akkerbouwer. We proberen op Facebook (zoek op Eline ter Haar/Trekker Reizen) zoveel mogelijk foto’s te plaatsen. Even vrienden worden en je kunt de reis bijna live volgen.

vrijdag 15 juni

Afgelopen week was een rare week. Onze oudste (17) deed eindexamen. Natuurlijk met geen speling, want jongens rekenen. Van het nieuwe systeem en al die berekeningen kreeg ik behoorlijk de kriebels en ik denk dat ik zenuwachtiger door deze tijd ben gegaan dan hij. Woensdag was de grote dag. Hij moest zelf bellen naar de docent. Woensdag was niet mijn dag, wel die van Lotte, want zij had de laatste weken de grootste lol. Ook fijn zo'n collega ;-). Maar goed, half 5 het verlossende woord. Tegen alle verwachtingen in is hij geslaagd. Ik had die middag wel een taart gereserveerd. Niet gekocht, want stel je voor. Mijn moeder (85) wilde de taart gelijk wel kopen. We konden dat plakkaat 'you did it' er wel afhalen mocht hij gezakt zijn, stelde ze voor. Ze had gewoon zin in taart, dat was in ieder geval wel duidelijk. En dan de vlag. Die moest ergens liggen. Half uurtje gezocht en maar weer de auto in gesprongen om een nieuwe te kopen. Dat was 't toch wel waard. De jongste (10) heeft het geheel aan het hek geknoopt en 's avonds hebben we dit mooie resultaat gevierd!

Nu de tas pakken. Het is mooi weer in Canada. Arend-Jan appte dat al. Antoon belde nog even voor de laatste instructies en vanavond gaan we alvast naar Schiphol want morgenvroeg om 8 uur ontmoeten we daar een deel van de groep. Antoon vertrekt met een kleine groep vanaf Brussel en 's middags ontmoeten we, als alles natuurlijk goed gaat, elkaar in Calgary. Ik zal proberen iedere dag een stukje op deze site te schrijven zodat jullie een beetje kunnen meereizen.  

Trekker Reizen

Wij zijn een agrarisch reisbureau en organiseren wereldwijde reizen voor diverse uitgevers in Nederland en België, agrarische (jongeren)organisaties en verenigingen. Reizen van een dag tot enkele weken, van Nederland tot waar ook ter wereld. Voor soortgenoten, met soortgenoten. Volledig verzorgd met een persoonlijke aanpak. Wij organiseren, begeleiden en genieten samen met u.

ONTMOET HET TREKKER REIZEN TEAM

Altijd enthousiast om iedere reis-uitdaging aan te gaan

Eline ter Haar

Geboren als dochter op een melkveebedrijf in Enschede. Studeerde levensmiddelentechnologie en bedrijfskunde waarna ze van 1995 - 2008 als marketing manager bij Misset / Reed Business heeft gewerkt voor diverse landbouwbladen. Vanaf 1997 heeft ze reizen georganiseerd voor Trekker & Werktuig waarvan veel met Arend-Jan Blomsma. In 2008 heeft ze Trekker Reizen opgezet en met vol enthousiasme probeert ze iedere keer weer een nieuwe reis of route te bedenken, want routine is niet haar ding. Ze houdt ervan samen met andere enthousiaste reizigers van al het moois van de (agrarische) wereld te genieten.

Lotte Kooiker

Geboren in 1988 in Oldenzaal en na haar opleiding toerisme begonnen bij Trekker Reizen in 2014 waarvan ze nu mede-eigenaresse is. Na haar stage in Nieuw-Zeeland wist Lotte dat ze veel reizen wilde maken buiten de gebaande paden. In het weekend is ze regelmatig op het voetbalveld te vinden waar de wedstrijd met een extra helft in stijl wordt afgesloten. 

Arend-Jan Blomsma

Geboren in het Drentse Vledder in 1960 en na de HAS jaren gewerkt als voorlichter en later als redacteur bij Trekker & Werktuig / Trekker. Sinds 2002 veel reizen begeleid met Eline waarbij we veel veel enthousiaste mensen en bedrijven hebben ontmoet. Op de achtergrond altijd betrokken gebleven bij Trekker Reizen en technische invulling van de reizen. Sinds 2017 werkzaam als freelance journalist en fotograaf voor Europese mechanisatiebladen.  

Anniek Pelleboer

Stagaire bij Trekker Reizen en bezig met de oldtimerreis naar de Grossglockner. Enthousiaste doorzetster die alles gezien wil hebben voordat ze goedkeuring geeft om het op te nemen in het programma. Tijdens de voorreis in 2017 heeft ze een mooie selectie gemaakt waarbij de echte trekkerliefhebber een mooi programma krijgt als ook degene die meer van kastelen en natuur wil zien. Als het mogelijk is zal ze in 2018 zelf meegaan en hiermee haar stageproject aan jullie presenteren. Neem in ieder geval je verrekijker en goede wandelschoenen mee, zij zorgt voor de rest.