Zondag 16 september

Het is alweer de laatste dag. De tijd vliegt als het gezellig is. Gelukkig vandaag niet veel verkeer op de weg zodat we op tijd bij het Unimog museum zijn. De fabriek staat hier niet meer. Deze is verplaatst naar de Mercedesfabriek, maar om niet alles weg te halen is hier een klein maar mooi museum opgezet. Het is nog rustig en op het advies van de vriendelijke dame achter de kassa beginnen we met de proefrit. De chauffeur is goed gemutst en vertelt ons dat we wel een gordel moeten dragen. De mannen krijgen volop technische uitleg terwijl het bakbeest de meest idiote hellingen en boomstammen neemt. Wij dames besluiten om samen te gaan. Henny grijpt de steunen in het dak, Judith de steun voorin en Anne, Louise en Eline laten zich vrolijk over de achterbank schuiven. Door het gelach heen is de motor niet te horen en technische uitleg is ook overbodig. De chauffeur zet nog een tandje bij en geniet blijkbaar als we nog eens flink door elkaar worden geschud. Met een high-five stappen we uit. Zo, dat hebben we ook weer gedaan ;-). We sluiten de reis af met een echte Unimog-burger en een flinke pul (alcoholvrij)bier. We hebben voor Auke nog een verrassing, want die wordt morgen 60 en Auke heeft ook voor ons nog een lieve verrassing met mooie woorden waar we de komende maanden nog met een glimlach aan terug zullen denken! Want, ook wij, hebben volop genoten van het enthousiasme van deze leuke groep en de vele (persoonlijke) gesprekken. Het is laat wanneer iedereen weer is teruggebracht en we thuis komen. Moe maar voldaan en vol energie om volgend jaar weer te gaan met her en der wat aanpassingen en hopelijk een vrachtwagen met een paar mooie oldtimers van groepsleden die zelf deze uitdaging aangaan.

Houd de site in de gaten of abonneer je op de nieuwsbrief zodat je op de hoogte blijft van de OTMV-reizen.

 

Zaterdag 15 september

Om 6 uur staat al een geweldig ontbijt klaar met heerlijke verse broodjes die net uit de oven komen. Om half 7 stappen we in de busjes en rijden naar de finish. Een mooie rit van nog geen kwartier. Er zijn nog net een paar plaatsen op de helling van waaruit we een mooi uitzicht hebben over enkele haarspeldbochten waar de trekkers straks naar boven proberen te komen. Het zal nog wel even duren voordat ze komen, en wij gaan daarom maar eerst koffie halen in het restaurant om een beetje op te warmen. Het is nog rustig, maar na een uurtje komt de eerste trekker in zicht en gaan we snel naar buiten. Wat er dan gebeurt kan ik niet beschrijven, dat moet je zelf meemaken. Het geluid, de rook en de blijdschap van de rijders zodra ze de finish zien..... Dit is puur genieten. We moedigen de moedige rijders aan, net zoals andere toeschouwers doen. Menigeen herkent zijn eigen merk wat dan ook extra aandacht krijgt. Ondertussen breekt de zon door, gaan de jassen uit en wordt het maximaal genieten. We nuttigen onze lunch op de top van de Grossglockner terwijl de eerste trekkers weer naar beneden gaan. Ook wij moeten naar beneden en passeren vele trekkers die het ultieme doel vandaag hebben behaald. Ook wij hebben nog een lange reis te gaan waarbij we horen dat onze weg 'gespert' is. Gerrit is een echte navigator en loodst ons handig om de files heen zodat we mooi op tijd in ons hotel zijn en nog even lekker napraten hoe we volgend jaar met een paar trekkers hier naar toe kunnen gaan, want dit willen sommigen zelf meemaken. Ik zie mooie uitdagingen!

Vrijdag 14 september

Duitsland kent vele kastelen, maar het meest bekende is Neuschwanstein. Een enorm kasteel bovenop een steile helling. In de bus moet er nog een groep Chinezen bij in, dus een beetje doordrukken. Bij het kasteel wandelen de meeste naar de brug vanwaar je een schitterend uitzicht hebt, de rest loopt alvast rustig naar de entree. Daar worden we als massa door de wenteltrappen geleid, krijgen een headset en kunnen de uitleg in goed Nederlands volgen. Na een paar minuten hebben de meesten al genoeg gehoord over diverse keizers, minstrelen etc. en genieten van de overdadige bouwstijl en luxe van de diverse kamers. Na iedere deur sta je weer met stomme verbazing te kijken. Is het niet het gedetailleerde houtsnijwerk, dan wel de duizenden mozaïeksteentjes. Leuk om een keer gezien te hebben, maar nu wordt het ook wel weer tijd voor trekkers. Het is een paar uur rijden door een schitterende omgeving (dank Anniek Pelleboer voor het uitzetten van deze mooie route!!) voor we bij de Grossglockner zijn. We hebben nog even een kleine onaangekondigde stop in het dorpje waar veel trekkers zijn opgesteld die morgen de berg op gaan. Het bier staat in de stromende rivier aan een touw te koelen, de band in lederhose trekt aan ons voorbij en we genieten van de vele trekkers die we zien en de sfeer die er hangt. Wanneer iedereen bij de busjes terugkomt hebben we een typisch Oostenrijks drankje klaar staan en maken we ons klaar om de Grossglockner op te gaan, want ons hotel ligt net achter de finish van deze bergpas. Ondertussen is het gaan regenen en zijn de wolken flink gedaald zodat we als snel door de wolken rijden en de haarspeldbochten nemen. Tunnels doemen op in de dichte mist en helaas kunnen we niets zien van de mooie omgeving. Ons hotel is een typisch wintersporthotel, alles hout en vanuit het restaurant volop uitzicht - als het helder is. Er staat weer een heerlijke maaltijd klaar en op tijd gaan we van de heerlijke bedden genieten want morgen gaan we om half 7 weg om op tijd een mooie plek bij de finish te bemachtigen.

Donderdag 13 september

Een Duits ontbijt is altijd een goede start van de dag. We beginnen met een bezoek aan het Auto- en Traktormuseum Bodensee. Hier komen de trekkerliefhebbers weer helemaal in hun element tussen de fraai opgeknapte oldtimers en mooie collages van diverse oude ambachten die zijn opgesteld. Buiten schijnt de zon en de dames genieten van een heerlijk kopje koffie en het uitzicht. De omgeving van de Bodensee is zeer geschikt voor fruitteelt en op de hellingen zien we de appels mooi glanzend klaar hangen voor de oogst. We kopen een paar zakjes verse appeltjes en gaan op weg naar de Bodensee waar we aan het water ons lunchpakket willen nuttigen. Helaas valt het nog niet mee om de busjes dichtbij te parkeren, maar na even zoeken staan we in het park op loopafstand van het strand. Boven ons vliegt de Zeppelin die hier oorspronkelijk vandaan komt. In de middag wandelen we even door de oude binnenstad van Lindau. Plaatsen waar je normaal niet zo snel komt, maar nu we er toch zijn is het zonde om dit niet even mee te pakken. Aan het eind van de middag rijden we de bergen in richting de grens van Oostenrijk. Het weer betrekt, de wolken zakken snel over de bergkammen als wij ons tegoed doen aan een Duitse specialiteit, een enorme Schweinehaxe met Apfelstrudel, hoe kan het anders ;-). 

Woensdag 12 september

Het is vroeg wanneer we van de verzamelplaatsen vertrekken. Dacht ik even dat iedereen nog wel een beetje slaperig zou zijn, was dat allerminst het geval. De stemming zal er na een paar kilometer al goed in. Verhalen van elkaars oldtimers, hobby's, werk enzovoort werden gedurende de lange rit volop gewisseld. Onderweg troffen we het tweede busje met de reizigers uit het Zuiden & België. Ook daar was de stemming al goed op gang gekomen en via een mooie heuvelachtige route kwamen we in de middag aan bij het museum van Eugen Kiemele. Deze handelaar/racer/tractorpuller/verzamelaar is nu op leeftijd en heeft in de loop der jaren een zeer bijzondere collectie bijeen verzameld. Trekkers, legervoertuigen, poppen, opgezette dieren tot en met een volledig ingerichte tandartsenpraktijk. Heel apart! 

Na deze indrukken was het nog een stukje rijden naar ons gezellige familiehotel waar een konden genieten van een flink diner. Een aantal bleef nog even napraten, maar de meeste konden een beetje rust wel waarderen, want het zijn flinke afstanden die we afleggen en de vele wegopbrekingen maken het er niet sneller op. 

Trekker Reizen

Wij zijn een agrarisch reisbureau en organiseren wereldwijde reizen voor diverse uitgevers in Nederland en België, agrarische (jongeren)organisaties en verenigingen. Reizen van een dag tot enkele weken, van Nederland tot waar ook ter wereld. Voor soortgenoten, met soortgenoten. Volledig verzorgd met een persoonlijke aanpak. Wij organiseren, begeleiden en genieten samen met u.

ONTMOET HET TREKKER REIZEN TEAM

Altijd enthousiast om iedere reis-uitdaging aan te gaan

Eline ter Haar

Geboren als dochter op een melkveebedrijf in Enschede. Studeerde levensmiddelentechnologie en bedrijfskunde waarna ze van 1995 - 2008 als marketing manager bij Misset / Reed Business heeft gewerkt voor diverse landbouwbladen. Vanaf 1997 heeft ze reizen georganiseerd voor Trekker & Werktuig waarvan veel met Arend-Jan Blomsma. In 2008 heeft ze Trekker Reizen opgezet en met vol enthousiasme probeert ze iedere keer weer een nieuwe reis of route te bedenken, want routine is niet haar ding. Ze houdt ervan samen met andere enthousiaste reizigers van al het moois van de (agrarische) wereld te genieten.

Lotte Kooiker

Geboren in 1988 in Oldenzaal en na haar opleiding toerisme begonnen bij Trekker Reizen in 2014 waarvan ze nu mede-eigenaresse is. Na haar stage in Nieuw-Zeeland wist Lotte dat ze veel reizen wilde maken buiten de gebaande paden. In het weekend is ze regelmatig op het voetbalveld te vinden waar de wedstrijd met een extra helft in stijl wordt afgesloten. 

Arend-Jan Blomsma

Geboren in het Drentse Vledder in 1960 en na de HAS jaren gewerkt als voorlichter en later als redacteur bij Trekker & Werktuig / Trekker. Sinds 2002 veel reizen begeleid met Eline waarbij we veel veel enthousiaste mensen en bedrijven hebben ontmoet. Op de achtergrond altijd betrokken gebleven bij Trekker Reizen en technische invulling van de reizen. Sinds 2017 werkzaam als freelance journalist en fotograaf voor Europese mechanisatiebladen.  

Anniek Pelleboer

Stagaire bij Trekker Reizen en bezig met de oldtimerreis naar de Grossglockner. Enthousiaste doorzetster die alles gezien wil hebben voordat ze goedkeuring geeft om het op te nemen in het programma. Tijdens de voorreis in 2017 heeft ze een mooie selectie gemaakt waarbij de echte trekkerliefhebber een mooi programma krijgt als ook degene die meer van kastelen en natuur wil zien. Als het mogelijk is zal ze in 2018 zelf meegaan en hiermee haar stageproject aan jullie presenteren. Neem in ieder geval je verrekijker en goede wandelschoenen mee, zij zorgt voor de rest.