Amerika 2020 blog

Volg hier de rondreis door de Westkust van Amerika.

 

 

Zaterdag 15 februari
De Glen Canyon dam in de Coloradorivier wordt bezocht. De gids vertelt over het hoe en waarom van de dam. Die Is niet in de eerste plaats gebouwd voor de stroomvoorziening, maar om de stroming van de Colorado rivier te regelen. De dam is de vierde in grootte in de VS. De groep stelt zoals gewoonlijk weer veel vragen, waardoor de rondleiding geen drie kwartier, maar ruim een uur duurt. Vanaf Page rijden we Utah binnen, de vierde staat van onze reis. Het is opnieuw een heel indrukwekkend landschap waar we door rijden. We komen aan in het Zion National Park. We rijden tussen door enorme kloven en na elke bocht volgt weer een nieuw en fascinerend uitzicht. Het park kenmerkt zich door een enorme grilligheid. We maken een wandeling over smalle paadjes, soms letterIijk langs de afgrond. Het geweldige uitzicht maakt de klauter partij goed. We overnachten in Springdale, aan de rand van het park. Zelfs de hotelkamers hebben een geweldig uitzicht. 'S avonds aan de spareribs en een proeverij van lokale bieren.
Vrijdag 14 februari
Via de Grand Canyon rijden we naar Page. Een mooie route door een grillig landschap. Daar bezoeken we een ander natuurverschijnsel, namelijk een kloof waarin ondergronds land is weggespoeld en schitterende vormen heeft achtergelaten. Het is klimmen, klauteren en door nauwe gangen lopen en de gids maakt voor ons de meest schitterende foto's. Daarna door naar Horse Shoe Bend waar we wederom genieten van een mooi stukje natuur en heerlijk in het zonnetje liggen op de hoge rotsen.
Donderdag 13 februari
We zitten op de historische Route 66 en rijden een deel van deze mooie route. In de middag maken we een helicoptervlucht over de Grand Canyon. Dan pas zie je hoe groot en diep de kloof is en als we er later langs lopen en de zon onder zien gaan, wordt een mooie dan weer bijzonder afgesloten.
Woensdag 12 februari
We beginnen met een bezoek aan Willem en Ali Veenhoven. Ze hebben Nederland ruim 14 jaar geleden verlaten. De eerste twee jaar hebben ze bij een andere loonwerker gewend en hebben toen 1 hakselaar gekocht waarmee ze voor zichzelf zijn begonnen. Nu hebben ze 8 melkveehouders als klant waarvoor je het hele jaar door hakselen. We horen dat ze bezig zijn, en dan willen we natuurlijk graag het veld in. Als we dan ook nog eens naar het aanrijden kijken, is het schema weg maar hebben we wel geweldige indrukken en super mooie foto's. We moeten nog een flinke afstand overbruggen dwars door de Mojave woestijn en tegen de avond komen we aan in Kingman, Arizona. Snel wat eten, en daarna tijd voor een drankje op de hotelkamer, want in de buurt is alles al dicht.

 

Dinsdag 11 februari 

Het melkveebedrijf wat we bezoeken melkt 5600 koeien in de nieuwe stal met een 80stand rotary, en 1500 in de andere stal. Jeroen en John van Trioliet leiden ons rond. Even later komt de manager ook even voor inhoudelijke vragen. Sinds een jaar gebruiken ze geen hormonen meer, deze zorgden voor een hogere melkgift, maar door een betere voeding en comfort ligt de productie met 45 l per dag op hetzelfde als ervoor. Ondanks de enorme omvang zijn de stallen perfect schoon, liggen de koeien heerlijk te herkauwen en is er volop rust in de melkstal. Door de hoge temperatuur kan het voer niet te lang voor de koeien blijven liggen en om ze zo vers mogelijk voer te geven wordt er 8 keer per dag voorgereden. 

De rest van de dag brengen we door op de World Ag Expo in Tulare. Een mooie beurs, vooral doordat er veel te zien is wat wij niet kennen. En natuurlijk kom je dan ook andere landgenoten tegen.

Maandag 10 februari 

De dag begint met een bezoek aan een amandel teler die zo’n 1300 acres heeft. In deze regio staat het vol met amandelen en is goed voor 85% van de wereldproductie. In iedere boomgaard staan minimaal 2 rassen, nodig voor bestuiving, die niet gelijk rijp worden zodat men de verschillende rassen apart kan oogsten en zo gescheiden kan houden. Het snoeiwerk gebeurt door loonwerkers, spuiten doen ze zelf of laten ze doen met vliegtuigen, oogsten doen ze zelf. De noten worden van de boom geschud en blijven een paar dagen liggen voordat ze worden opgeveegd. 

Na dit interessante bezoek door naar Yosemite National Park waar we genieten van een schitterende natuur en hoge watervallen.

Zondag 9 februari

Het stormt in Nederland en ook hier pikken we een flink graantje mee. Eerst maar eens flink de benen strekken en de heuvels ervaren van San Francisco als we naar het eind van Lombard Street lopen. Je kent het vast wel, dat steile kronkelweggetje met mooie bloembakken en typische houten huizen die veel in films te zien zijn.
Daarna door richting Alcatraz. De witte koppen op het water zien er dreigend uit. Honderden mensen staan al in de rij om te gaan, en dan maakt een lieve stem door de speaker bekend dat alle vaarten die dag worden afgelast. Dat is flink balen, maar als we de boot van de kade zien vertrekken naar een veiliger plaats, is dit een goede beslissing. Thuis maar eens de oude doos in om Escape from Alcatraz op te zoeken.

Dit geeft ons wel de tijd om rustig over Pier 39 te wandelen, Fisherman’s Warf. En ook hier zijn delen afgezet vanwege de golven die het dek op knallen. Zelfs de zeehonden liggen wat minder rustig op heftig bewegende vlonders.

De Golden Gate Bridge is vandaag schitterend te zien en de harde wind geeft de wandeling erop wel een extra dimensie. Via het vliegveld, waar we nog iemand oppikken, gaan we naar een grote loonwerker die zo gastvrij was ons op het laatste moment te ontvangen. Hij is 15 jaar in Amerika en 11 jaar geleden voor zichzelf begonnen. In die korte tijd heeft hij zijn bedrijf, samen met zijn vrouw en 8 vaste medewerkers weten uit te bouwen tot een gespecialiseerde loonwerker met een indrukwekkend machinepark en melkveebedrijf waar 1.200 Jerseys 3x daags worden gemolken.

De dag hebben we afgesloten in een Mexicaans restaurant. Een keuze maken was een lastig en wat je kreeg soms een verrassing die voor de meesten goed uitpakte, maar voor sommigen was een beetje pittig en redelijke uitdaging. Gelukkig was er voldoende bluswater.

Zaterdag 8 februari 

Het is half 8 en de groep is compleet. Het inchecken verloopt zoals inchecken gaat, chaotisch. Maar iedereen is de koffer kwijt en de douane door. Nog even de laatste dingen aangekocht en dan wachten op het boarden. Straks een paar uurtjes rust en dan vliegen we ongeveer met de tijd mee naar San Francisco waar we in de middag verwachten te landen.

De vlucht is prima verlopen en voor schema zijn we geland. De immigratie en douane door, auto’s ophalen en op in het drukke verkeer richting downtown San Francisco. Ons eenvoudige motel licht dichtbij het water zodat menigeen alvast kan genieten van het mooie uitzicht. In het locale uitgaansgebied eten we een Amerikaans diner: hamburgers met een flink portie friet en salade. De meeste van ons willen maar 1 ding.... slapen.