Blog Leipzig

Op naar Leipzig en Lotte is jarig

Vandaag is Lotte jarig. 29 is ze geworden en natuurlijk is het kantoor bescheiden versierd. Na de koffie en een stuk heerlijke vlaai is het tijd om weer lekker aan het werk te gaan.

Nog twee dagen en dan vertrekken we naar Leipzig voor een lang weekend oldtimers. Eens per twee jaar vindt hier een oldtimermanifestatie plaats waar in 2015 ruim 1.000 trekkers te zien waren. Omdat de deelnemers zich niet vooraf kunnen aanmelden, is het altijd weer een verrassing wat en wie er is. Het belooft zaterdag redelijk goed weer te worden. Niet als in 2015 ruim 30 graden. Toen was het echt warm. In het centrum van Leipzig vindt een heel ander feest plaats, maar daar ga ik nu nog niets over zeggen. Volg de blog en je ziet wat we zoal beleven en wie mee is gegaan naar voormalig DDR. Wordt vervolgd......

 

 

 

Donderdag 29 juni

Heerlijk hoe de natuur verandert na een goede regenbui. Alles groeit goed, ook het onkruid. Dat zien we volgende week wel weer. Nog even de laatste details en tijden doorgeven en dan kunnen we morgen weg. Straks boodschappen doen en de tas pakken.  We hebben er zin in! Morgenavond proberen we wat foto's op de site te zetten van ons bezoek aan het IFA-museum.

30 juni Enthousiaste rondleiding IFA museum Nordhausen

Het is een stukje rijden naar het voormalige DDR. Onderweg genieten we van de enorme akkers graan en grote boerderijen. Vanmiddag hebben we IFA bezocht. Hier werden vroeger trekkers gebouwd. Heel veel trekkers. En prototypes die nooit toestemming hebben gekregen van de communistische regering om geproduceerd te worden. En dat de regering besliste blijkt wel dat in 1965 is beslist om de trekkerproductie elders te doen en Nordhausen zich moest richten op de bouw van motoren. Dat ze ver voorop liepen blijkt wel dat ze in 1985 al een common rail diesel hadden ontwikkeld. Onze gidsen vertellen enthousiast over de trekkers en hoe het er in die tijd aan toe ging. Zo moest 5% van de omzet worden besteed aan consumentenproducten en daarom bouwde men hier ook fietsen. En de eerste fiets met abs staat vooraan in het museum te pronken. Later dan gepland verlaten we, na een groepsfoto, het museum en rijden verder naar Leipzig. Ons einddoel vandaag. Morgen naar de oldtimershow, maar nu eerst gezellig bijpraten over de oldtimers die de groepsleden hebben.

 

Zaterdag 1 juli

Vandaag zijn we naar Bulldog Dampf und Diesel geweest. Je weet nooit wie en wat hier komt, want je kunt je vooraf niet inschrijven. De oldtimers komen overal vandaan en rijden de hele dag door over het veld. Volop genieten van letterlijk de rook en diesel. Wat wil je nog meer?! We hebben veel mooie (on)gerestaureerde (on)bekende modellen gezien en zullen, zodra we thuis zijn, meer op de site zetten. Geniet van een heel kleine impressie en van het reisverslag wat je over een paar maanden in de Pionier kunt lezen want Peter heeft nog veel meer gezien dan wij! 

 

Zondag 2 juli

Vanochtend zijn 9 die-hards naar de show geweest en hebben volop genoten van de trekkers die langzaam het terrein verlieten. De rest is Leipzig in gegaan en heeft het Volkerschlachtdenkmal beklommen en genoten van een mooi uitzicht over de stad. 

Vanmiddag heeft Rosalie ons rondgeleid door deze mooie stad en er veel over verteld. De stad van Bach en waar het verzet tegen het communisme ertoe heeft geleid dat de muur is gevallen. Een onverwacht mooie stad waar we zeker over twee jaar weer naar toe gaan om opnieuw te genieten van de geweldige oldtimershow! 

 

Maandag 3  juli

Fijn dat we vanochtend rustig konden ontbijten na de gezellige avond van gisteren. Wat hebben we gelachen! Het ontbijt laten we ons dan ook goed smaken en om een uur of 9 vertrekken we richting een oldtimerverzamelaar met een paar bijzondere Hanomags, auto's, bouwmachines en motoren tot een gasmotor uit 1881. Het is genieten, ook van het mooie weer en daarom bezoeken we ook nog even Hildesheim, een historische stad met een mooie stadskern waar iedereen met een goed gevuld lunchpakket even de benen kan strekken. Of een ijsje kan halen, want we hebben het geweldig getroffen met het weer. 

In de middag nemen we afscheid van de groep uit België/Zuid-Nederland want die rijden een andere route richting Eindhoven. Helaas komen zij terecht in een lange file, maar door de grote flexibiliteit van iedereen heeft dit pret niet mogen drukken. De rest gaat via Oldenzaal terug en voordat iedereen bij de opstapplaats is afgezet is er eerst nog een afscheidsdiner.

Bij deze willen we iedereen bedanken voor de gezelligheid, interesse, goede gesprekken en medewerking! Op naar de Steam Fair en natuurlijk zet Leipzig 2019 maar vast in de agenda! 

Arend-Jan, Lotte en Eline

 

Meer foto's en reisverslag in print

 

In de nieuwe Pionier van de OTMV komt een uitgebreid reisverslag van Peter Rutjes en Arend-Jan Blomsma heeft een aantal foto's geplaatst. Klik hier om naar de foto's op Trekkerweb te gaan.

Japan 2017

Japan, het land van contrasten

日本、国土のコントラスト

 

Wordt verplaatst naar 2018/2019 (zomer) 

22-daagse rondreis

24 september - 15 oktober 2017

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Japan, het land van de rijzende zon

dag 1, zondag 24 september (O, L, D)

Vandaag verzamelen we om 9 uur op Schiphol. Onze vlucht vertrekt om 12.40 uur naar Shanghai (China). Daar hebben we een korte stop waarna we verder vliegen naar Fukuoka, Japan. De maaltijden worden aan boord van het vliegtuig geserveerd. 

 

Dag 2, maandag 25 september (D)

Fukuoka

We arriveren om 12.55 uur locale tijd op Fukuoka Airport. Nadat we door de douane zijn ontmoeten we Keiko, onze Japanse gids. Zij gaat al jaren mee met diverse agrarische reizen en zal ervoor zorgen dat alles voor ons wordt geregeld en het een onvergetelijke reis wordt. Fukuoka staat bekend als een van de beste steden ter wereld om te wonen. De stad ligt in het noorden van het eiland Kyushu en heeft 2 centra: een in Hakata en de ander in Tenjin waar een groot winkelcentrum is gevestigd. Vanavond hebben we een welkomstdiner in ons hotel in Fukuoka.   

dag 3, dinsdag 26 september (O,L)

Fukuoka - Yamecha, ISEKI combine fabriek, Hiroshima

Kyushu is qua grootte het derde eiland van Japan en het meest zuidwest gelegen van de vier belangrijkste eilanden. De meeste actieve vulkanen  zijn hier te vinden tussen de ruige bergen. De belangrijkste producten die hier worden verbouwd zijn: rijst, thee, tabak, zoete aardappels, uien, zijde, aardbeien, Saga rundvlees en soja. De Saga regio is de grootste producent van plakrijst en kasmandarijnen. Kyushu is vooral bekend van de diverse soorten porselein als Arita, Imari etc.. 

Vanochtend bezoeken we de groene theefabriek in Fukuoka, Yame-cha genoemd. Na de lunch rijden we naar Kumamoto. Een rit van 1,5-2 uur door het mooie landschap. We krijgen een rondleiding bij ISEKI combine fabriek waar we kunnen zien hoe de machines worden geassembleerd. Daarna rijden we naar het station en nemen de bullet trein, waar Japan bekend om staat, voor een reis naar Hiroshima.

dag 4, woensdag 27 september (O,L)

Hiroshima sightseeing - Osaka

Hiroshima ligt in de zuidwest regio van Honshu, het grootste eiland van Japan. Het is vooral bekend van de eerste atoombom die hier tot ontploffing is gebracht op 6 augustus 1945. Hierbij zijn ca. 80.000 mensen om het leven gekomen en 69% van de gebouwen zijn verwoest. 3 dagen later kwam een tweede atoombom op Nagasaki terecht wat ervoor zorgde dat Japan op 16 september capituleerde. We beginnen vandaag met een bezoek aan Miyajima en Itsukishima Shinto shrine. We maken een boottocht waarbij we de grote rode Torii poort op zee zullen zien. Deze staat op de UNESCO werelderfgoedlijst. In Hiroshima genieten we van de Okonomiyaki (hartige pannenkoek) als lunch. Daarna stoppen we bij het monument in het vrijheidspark waar alles is gelaten zoals het na de bomaanslag was. Voordat we de trein nemen, bezoeken we de Shukkei-en Japanse tuin. Met de Shinkansen rijden we comfortabel van Nozomi naar Osaka waar we overnachten.

Dag 5, donderdag 28 september (O,L,D)

Kubota fabriek, Asahi brouwerij, Hankyu

Osaka ligt aan de mond van de Yodo rivier en Osaka baai en is de derde stad van Japan na Tokyo en Yokohama. Het is een van de belangrijkste economische centra van het land. We beginnen met een bezoek aan de Kubota fabriek in Sakai waar combines, trekkers en werktuigen worden gemaakt. Na de lunch bezoeken we de Asahi brouwerij en we sluiten af met een bezoek aan Hankyu, een van de belangrijkste wol en voedsel winkelcentra. Vanavond dineren we in Izakaya stijl en genieten van heerlijk vers eten.

Dag 6, vrijdag 29 september (O,L)

Osaka, Takami boerderij, Kyoto

We verlaten Osaka om een bezoek te brengen aan de Kobe Tajima Wagyu vleesvee. Matsuzaka vlees komt van de Tajima vaarzen die hoofdzakelijk uit de Hyogo regio komen. Ze leven in een rustige, serene omgeving waar ze volop worden gevoerd met o.a. tofu droesem en gemalen tarwe. Wanneer ze niet goed eten, wordt hun eetlust extra gestimuleerd door ze bier te voeren en ze te masseren. Met rustgevende muziek worden ze rustig gehouden zodat we een betere vet-vlees-verhouding krijgen. Tijdens de lunch kunnen we genieten van het Tajima rundvlees. ’s Middags bezoeken we een bedrijf waar sojabonen worden verbouwd. De typische Tamba sojabonen, en dan vooral de zwarte soort, worden hier verbouwd en verkocht door heel Japan. We overnachten in Osaka in het New Miyako hotel. In het hotel zijn diverse restaurants waar je heel gemakkelijk kunt kiezen wat je wilt eten.

Dag 7, zaterdag 30 september (O,L)

Kyoto sightseeing

Vandaag doen we het een beetje rustig aan. We beginnen de stadstour per bus om de meest bijzondere gebouwen, heiligdommen, tempels, tuinen en winkeltjes te kunnen bewonderen. We bezoeken de Rokuonji tempel die bekend is als Kinkakuji gouden paviljoen en Nijo kasteel, de oude Shogun woning. Na de lunch bezoeken we het 7 etages tellend Kyoto Handicraft Center, een handwerkcentrum waar o.a. de traditionele zwaarden, kimono’s etc. worden gemaakt. Je ziet de mensen de producten maken die te koop worden aangeboden. Daarna rijden we verder naar het Gion district, het traditionele uitgaanscentrum van Kyoto. We overnachten in hetzelfde hotel als gisteren.

Dag 8, zondag 1 oktober (B,L)

Nakabsyashi boerderij, Mikimoto pareleiland, Nagoya

We verlaten de stad om de Wagyu farm in Iga te bezoeken. Dit bedrijf was de eerste met een HACCP certificaat. In de middag gaan we verder naar Toba wat op de noordelijke helft van het schiereiland Shima van waar we een geweldig uitzicht hebben over de baai. Dit gebied is bekend om de oesters en gekweekte parels. We bezoeken het Mikimoto pareleiland. Hier komen veel toeristen op af om de kunstwerken met parels te bewonderen en de show van de vrouwelijke Ama duikers. Zij kunnen hun adem ongelooflijk lang inhouden om naar de oesters te duiken. We overnachten in Nagoya voor 2 nachten.

Dag 9, maandag 2 oktober (O,L)

Toyota fabriek, Ichinomiya, Nayoga

Nagoya ligt aan de stille oceaan en is een van de belangrijkste havensteden waar veel auto’s, aardewerk en agrarische producten worden verscheept die hier in de regio worden geproduceerd. Vanochtend bezoeken we de Toyota fabriek waar we kunnen zien hoe de auto’s worden gemaakt. Daarna rijden we verder naar Ichinomiya, een gebied met veel schapenbedrijven en wolindustrie. We krijgen een rondleiding in een textielbedrijf. Overnachting in Nagoya. 

Dag 10, dinsdag 3 oktober (O,L)

Tanaka farm, Watanabe brouwerij, Takayama

Met de bus is het ca 3 uur rijden naar het geïsoleerde stadje Takayama dat in het hart van de Japanse alpen ligt. De condities zijn hier perfect voor het brouwen van Sake. De bergen leveren zuiver water en op de terrasjes op de hellingen wordt de benodigde rijst verbouwd om de beste Sake (rijstdrank) te brouwen. Het klimaat is hier zo gunstig voor de juiste body van deze Japanse drank, dat hier maar liefst 8 brouwerijen te vinden zijn. We bezoeken Tanaka farm waar  Hida koeien worden gemest. Dit is een concurrent van Kobe en behoort ook tot de duurste vleessoorten. Tijdens de lunch mogen we het zelf gaan beoordelen. In de middag bezoeken we een Sake brouwerij en proeven natuurlijk ook van deze drank. We overnachten in Takayama Green hotel.

Dag 11, woensdag 4 oktober (O,L,D)

Markt, Frusic, Daio Wasabi farm

Na het ontbijt bezoeken we de boerenmarkt in Takayama. Hier kun je zien wat er in deze regio wordt verbouwd aan groente, fruit en bloemen. Daarna rijden we naar de Oku-Hida Onsen-Kyo voor een bezoek aan een fruitbedrijf wat gebruik maakt van de thermische warmte die afkomstig is van de heet water bronnen. Na de lunch rijden we naar Azumini om een wasabi plantage te bezoeken. Wasabi planten groeien in extreem schoon water, vandaar dat het vooral in de centrale alpen wordt verbouwd op zo’n 900 meter hoogte. Dit gebied wordt ook wel de ‘salad bowl’ van Japan genoemd. Aan het eind van de middag rijden we naar Matsumoto, een stad omringd door bergen en bekend van het mooie uitzicht. We dineren in ons hotel. 

 

Dag 12, donderdag 5 oktober (O,L)

Matsumoto Kasteel, National Agricultural Research Institute, Tokyo

We beginnen vandaag met een stadstour door Matsumoto waarbij we ook een bezoek brengen aan de oude straat en het Matsumoto Kasteel, een van Japans oudste kastelen daterend uit 1593. 

Na dit bijzondere bezoek krijgen we uitleg over de landbouwpolitiek in Japan bij het Agrarisch Onderzoeksinstituut van Tokyo. Hier bekijken we ook een aantal typische machines die speciaal voor de teelt hier zijn ontwikkeld. Daarna reizen we verder naar Tokyo, de hoofdstad en grootste stad van Japan en grootste metropool ter wereld met 38,2 miljoen inwoners. De regering en keizerlijke familie is hier gezeteld. Hier wordt naast New York en Londen de wereldeconomie bepaald en daarnaast staat het bekend om een van de duurste steden ter wereld. We verblijven de komende 3 nachten in het Prince Park Tower hotel in Tokyo.

Dag 13, vrijdag 6 oktober (O,L)

Tokyo en Mount Fuji

Vroeg in de ochtend bezoeken we Tsjukiji, de grootste vismarkt ter wereld. Deze is nu nog gevestigd op de oude locatie, maar zal eind dit jaar waarschijnlijk verhuizen naar het kunstmatig aangelegde eiland Toyosu. Hier wordt veel tonijn, gebruikt voor sushi, verhandeld.

Na dit drukke bezoek rijden we naar een schitterend natuurgebied, namelijk Mount Fuji. Dit is geen berg, maar een vulkaan van ruim 3700 m hoogte waarvan de krater een diameter van 4 km heeft. De berg is door de Japanners als heilig verklaard. Na de lunch in Hakone maken we een rondvaart op Lake Ashi gevolgd door een tocht met de kabelbaan wat een geweldig uitzicht oplevert. Overnachting in Tokyo.

Dag 14, zaterdag 7 oktober (O)

Vrije dag in Tokyo

Vandaag trekken we er samen met onze gids Keiko op uit om Tokyo te voet te ontdekken. Er is zoveel in deze stad te beleven, dat we ons geen moment zullen vervelen en voor wie wil kan vandaag wat tot rust komen en genieten van de luxe van ons hotel waar we vannacht voor de laatste keer slapen. 

Dag 15, zondag 8 oktober (O,L,D)

Tokyo - Hakodate

De bagage gaat vandaag met koerier en wij gaan naar het station van Tokyo om daar de Shinkansen, ook wel bullet train genoemd, te nemen naar Hakodate. Deze lijn is pas sinds 2016 actief en in slechts 4 uur leggen we ruim 800 km af! We gaan door de “Seikan” tunnel, de langste tunnel onder de zee. Aan boord krijgen we een lunchbox en ondertussen kunnen we genieten van de luxe van de trein en mooie uitzichten. Wanneer we aankomen in Hakodate maken we een stadstour voordat we inchecken in een typisch Japans hotel “Ryokan” bij de Yunokawa warmwaterbronnen. Dit wordt een geweldige ervaring!

Dag 16, maandag 9 oktober (O,L,D)

Hakodate, Onuma, Sapporo

Na het typisch Japanse ontbijt bezoeken we de markt van havenstad Hakodate. Vooral pijlinktvis en krabben worden hier gevangen. We bezoeken een fabriek waar “Shiokara”, gefermenteerde inktvis, en “Matsumaezuke”, gezouten zeewier, wordt geproduceerd. Voor ons klinkt dat niet als een delicatesse, maar in Japan worden deze lekkernijen vooral bij het ontbijt gegeten. We lunchen in het Onuma Nationale Park en hebben daarna een lange rit naar Sapporo, de 5e stad van Japan. We checken in in het Okura hotel, waar we 3 nachten verblijven, en gaan daarna dineren in de stad.

Dag 17, dinsdag 10 oktober (O,L,D)

Sapporo sightseeing

Vandaag bezoeken we diverse bezienswaardigheden van Sapporo zoals Odori Park, de klokkentoren en Okurayama skischans waar in 1970 de Olympische winterspelen werden gehouden. Aansluitend bezoeken we de Kururu no Mori, een boerderij die valt onder de coöperatie en het hoofdkantoor is van alle locale landbouwverenigingen in Japan. We krijgen uitleg over de landbouw op Hokkaido en een rondleiding over het bedrijf. In de middag bezoeken we een Yanmar dealer waar we de nieuwste machines kunnen bekijken en met een beetje geluk kunnen testen. Aan het eind van de middag nemen we een biertje in het brouwerij museum van Sapporo Beer waar we ook een BBQ-diner hebben. 

Dag 18, woensdag 11 oktober (O,L)

Bedrijfsbezoeken Sapporo

We beginnen vandaag met de Takimoto boerderij, een biologisch bedrijf waar asperge, pompoen, suikermais en knoflook wordt verbouwd. In Yoichi bezoeken we de Nikka whisky distilleerderij. De eigenaar heeft de schotse traditie gekopieerd toen hij zich realiseerde dat het water en klimaat hier gelijk was aan dat van Schotland. Na de lunch bezoeken we de distilleerderij. Later in de middag wandelen we langs het Otaru Canal, een soort openluchtmuseum.  

Dag 19, donderdag 12 oktober (O,L,D)

Sapporo - Obihiro

Na het ontbijt nemen we de bus voor een rit van zo’n 3,5 uur naar Obihiro in het Tokachi district, centraal in Hokkaido, een groot landbouwgebied. We bezoeken hier een Yorkshire schapenhouder waarna we vrije tijd hebben om Obihiro, waar we 2 nachten verblijven, te verkennen. Als het mogelijk is zullen we hier ook nog een melkveebedrijf bezoeken.

Dag 20, vrijdag 13 oktober (O,L,D)

Bedrijfsbezoeken rond Obihiro

We beginnen met een bezoek aan een kaasfabriek waar melk van de Tokachi koe wordt verwerkt. Daarna bezoeken we een gemengd bedrijf in dit mooie agrarische gebied waar ook druiven voor wijnproductie worden verbouwd. We gaan de wijnkelder in en proeven natuurlijk een aantal wijntjes voordat we aan tafel gaan voor ons afscheidsdiner in een lokaal Izakaya restaurant. 

Dag 21, zaterdag 14 oktober (O,L)

Afscheid, terugvlucht

Vanochtend rijden we door het mooie Hokkaido en nemen afscheid van Japan. We vliegen vanaf de luchthaven van Chitose via Shanghai naar Schiphol.

Dag 22, zondag 15 oktober (O,L,D)

Aankomst op Schiphol

We arriveren vandaag om 6.35 uur op de luchthaven van Schiphol.

De reis door wonderlijk Japan zit erop. Hoog tijd om de foto’s uit te zoeken en ervaringen te vertellen.

Overige informatie

Voor Japan heeft u een geldig paspoort nodig tot minimaal de tijd dat we in Japan verblijven. We adviseren een geldigheid van uw paspoort tot minimaal 3 maanden na vertrek.

Eten en drinken

Niet alle maaltijden zijn inclusief in het programma. De afkortingen: O=ontbijt, L=lunch, D=diner geven aan wat die dag inclusief is. In de grote steden is een scala aan restaurants te vinden waar we goed kunnen eten tegen een veel lager tarief dan wanneer we de maaltijden vooraf bespreken, waarbij we gedwongen worden naar de grote internationale restaurants te gaan. Tevens geeft ons dit meer flexibiliteit. Reken voor een goed diner ca. € 25-30 per persoon in een lokaal restaurant en in een internationaal restaurant ca € 50-60 per persoon. Onze gids gaat met ons mee en laat ons het echte Japan ervaren, en zal uiteraard zoveel mogelijk rekening houden met ieders wensen.

Vervoer

In Japan reizen we met een eigen bus en de langere trajecten leggen we per bullet train, hogesnelheidstrein, af. Zo ziet u meer van het landschap en legt u in korte tijd een lange afstand af op de meest comfortabele manier.

Bedrijfsbezoeken

De bezoeken worden door de gids vertaald naar Engels en door ons naar het Nederlands. Alle bezoeken zijn geregeld, echter kan het altijd voorkomen dat een bezoek komt te vervallen. In dat geval zoeken we naar het best mogelijke alternatief. In september-oktober is men druk bezig met de oogst van o.a. rijst, mais, gras, soja. 

Hotels

De hotels die we hebben geboekt zijn goed tot zeer goed. De kamers zijn doorgaans van internationale afmeting, dus ruimer dan de gemiddelde Japanse kamer die voor onze begrippen als zeer klein wordt  ervaren. De hotels liggen in goede, veilige wijken. De bedden zijn geschikt voor onze lengte. Eén nacht slapen we in een typisch Japans hotel omdat u dat ook een keer beleefd moet hebben.

Prijzen

Japan is een van de duurste landen ter wereld. Daar kunnen we helaas niets aan veranderen. De prijs van deze reis zoals in het programma beschreven bedraagt € 6950,- per persoon op basis van een (gedeelde) 2-persoonskamer. Wilt u een 1-persoonskamer, dan bedraagt de toeslag € 1050,-. Reist u alleen, dan kunnen we u indelen bij een andere alleen reizende. Hierbij houden we rekening met interesse, leeftijd etc.. Bent u een alleen reizende dame, dan kunt u bij deze reis worden ingedeeld bij de reisleidster van Trekker Reizen. 

De prijs is inclusief vluchten, luchthavenbelasting, overnachtingen in (zeer) goede hotels, maaltijden zoals in het programma zijn beschreven, excursies & entreegelden volgens programma, locale Engelstalige gids met agrarische kennis, begeleiding van Trekker Reizen vanaf Schiphol, vertaling naar het Nederlands, vervoer volgens programma. Voor eigen rekening zijn uw persoonlijke uitgaven, niet genoemde maaltijden, eventuele reis- en/of annuleringsverzekering. 

Verzekeringen

Het is verplicht om een reisverzekering met werelddekking te hebben. Mocht u deze nog niet hebben, dan kunt u die bij uw bank/agent afsluiten of bij ons, zie boekingsformulier. Een annuleringsverzekering is niet verplicht. Heeft u een doorlopende reisverzekering, controleer tot welk bedrag deze uitkeert. U kunt eventueel het restantbedrag bijverzekeren met een kortlopende annuleringsverzekering, zie boekingsformulier.

Wij sluiten de verzekeringen af bij Allianz. Heeft u nog geen annuleringsverzekering, dan is het voordeliger om voor 1 jaar een doorlopende annuleringsverzekering te nemen aangevuld met een kortlopende voor het restantbedrag. We rekenen het graag voor uw uit en dan kunt u altijd beslissen waar u het wilt onderbrengen.

Voorwaarden

Op al onze reizen en diensten gelden onze algemene voorwaarden. U kunt deze vinden op onze site en tevens ontvangt u ze samen met de factuur voor de reis. 

Het programma is onder voorbehoud van wijzigingen. 

Reserveren

Het is mogelijk om voor deze bijzondere rondreis te reserveren. We hebben dan een kopie van uw paspoort nodig. De reis gaat door bij een minimale deelname van 20 personen en sluit bij 26 personen. Wilt u een vrijblijvende optie, neem dan contact met ons op. Voor de tickets hebben we een uiterste datum waarop geboekt kan worden. Daarna kunnen we niet meer garanderen dat u voor hetzelfde tarief mee kunt. 

Wilt u van het buitenland aanvliegen, dan worden de vluchtkosten in mindering gebracht. Indien wenselijk kunnen we uw vlucht naar Japan regelen of een offerte uitbrengen. 

Contactgegevens

Wij zijn dagelijks van 10 - 21 uur bereikbaar via telefoonnummer +31 (0)53 461 61 15. Boeken kan op dit telefoonnummer of u kunt hieronder klikken op de knop om naar het boekingsformulier te gaan. 

Heeft u vragen of suggesties, neem gerust contact met ons op. 

 

 

 

 

Japan

Japan, het land van de rijzende zon

Japan is een fascinerend land in noordoost Azië dat momenteel erg in trek is bij toeristen. Er wonen ruim 127 miljoen mensen op de 6850 eilanden die samen Japan vormen. De belangrijkste eilanden zijn Hokkaido, Honshu, Kyushu en Shikoku die samen 97% van het areaal beslaan. Het ligt in een actief vulkanisch gebied met nog 100 actieve vulkanen. Slechts 20% van het oppervlak is geschikt om te bewerken en de agrarische economie is flink beschermd en ontvangt hoge subsidies.

Vulkanische hellingen zijn veelal omgebouwd tot kleine terrasjes waarop de beste rijst wordt verbouwd. Op de lager gelegen velden wordt in de winter natte rijst, tarwe en gerst verbouwd en in de zomer zoete aardappels, groente en droge rijst. Als tussenteelt worden vaak bonen en erwten verbouwd zodat het land maximaal wordt benut.

De rundvleessector is bekend van het extreem dure Kobe vlees waarbij de koeien een speciaal dieet met bier of een massage krijgen om de eetlust te bevorderen. Het gewone rundvlees wordt vooral uit Australië geïmporteerd. Japan is ook bekend vanwege de visvangst en staat in tonnage net achter China. In Tokyo is de grootste vismarkt ter wereld te vinden die we uiteraard gaan bezoeken. In totaal heeft Japan meer dan 2000 vissershavens en is het een van de weinige landen die nog op walvissen jaagt. De Japanners zijn erg bedreven in het kweken van vis en schelpdieren waarbij kunstmatige inseminatie wordt toegepast en het jonge broedsel in de rivier of zee wordt uitgezet zodat het later gevangen kan worden.

Sumoworstelen is de meest bekende sport van het land, terwijl basketbal het meest wordt beoefend op de voet gevolgd door voetbal. De steden zijn dichtbevolkt met veel hoogbouw en een eigen drukke cultuur. Iets wat u meegemaakt en gezien moet hebben!

Tijdens onze rondreis bezoeken we een breed scala aan agrarische bedrijven, agrarische industrie, verwerkende industrie, locale bezienswaardigheden, diverse steden, natuurparken en maken we kennis met de Japanse cultuur en gebruiken. Wilt u een goede indruk van wat u zoal te zien krijgt, kijk dan naar “Erica op reis”, waar Erica Terpstra op haar eigen manier dit fascinerende land beleeft.

Onze 21-daagse reis begint in het zuiden en met bussen en bullet trains (hoge snelheidstrein) reizen we door een heel gevarieerd landschap, via de grootste steden, naar in het noorden gelegen eiland Hokkaido. Dit doen we onder begeleiding van een locale gids die al vele agrarische reizen heeft begeleid.

U kunt het volledige programma aanvragen. Deze wordt per post of e-mail naar u gestuurd.

Deze reis is een studiereis. Overleg met uw boekhouder in welke mate u deze als bedrijfskosten kunt opvoeren.

 

 

 

 

Big Iron Tour 2017

BIG IRON TOUR 2017

EEN RONDREIS DOOR NEBRASKA & KANSAS, AMERIKA

Er is nog 1 plaats beschikbaar op indeling. Heb je interesse, neem dan zo snel mogelijk contact met ons op. 

10 - 17 september 2017

  • CLAAS, CASE IH, AUTONOMOUS TRACTOR
  • HUSKER HARVEST DAYS
  • DEALERS & LANDBOUW

 

Zondag 10 september 2017

Vanuit Schiphol vertrekt u om half 11 met KLM naar Omaha in de staat Nebraska, Amerika. Hier komt u ’s middags aan. Overnachting in Omaha.

 

Maandag 11 september 2017

U begint vandaag met een bezoek aan CLAAS America. Het Duitse familiebedrijf heeft, na een jarenlange samenwerking met Caterpillar, een behoorlijk marktaandeel verworven in Amerika. Langzamerhand verdwijnt de CAT naam en krijgen de  machines het CLAAS logo.

In de middag gaat u naar een dealer met een uitgebreide collectie merken en werktuigen. Hier krijgt u al snel een indruk van de landbouw in Nebraska, ook wel de ‘corn state’ ofwel maisstaat genoemd.  

Na deze bezoeken gaat de reis verder naar het westen. Naar verwachting zal men druk bezig zijn met de maisoogst. Waar mogelijk wordt er gestopt om dit van dichtbij te bekijken. Overnachting in Kearney waar u de komende 3 nachten verblijft.

 

Dinsdag 12 september 2017

U bezoekt de eerste dag van de Husker Harvest Days, een grote afwisselende akkerbouwbeurs waar alle bekende merken met de nieuwste machines te zien zijn. Op deze beurs is ook wat aandacht voor veehouderij, paarden, vleesvee, oldtimers etc.. Op het demonstratieterrein kunt u de machines aan het werk zien en op een aantal plaatsen is het mogelijk om zelf een (knik)trekker of typisch Amerikaanse pick-up te besturen! 

 

Woensdag 13 september 2017

In het nabijgelegen Grand Island worden de axiaalcombines van CASE IH geassembleerd, die nu ook in Nederland en België worden verkocht. Daarnaast worden voederwinningsmachines gebouwd, waaronder de zelfrijdende zwadmaaiers. U gaat de fabriek in voor een uitgebreide rondleiding en uitleg. Met John Deere is CASE IH een van de grootste merken in Amerika.

In de middag rijdt u door een uitgebreid landbouwgebied richting Sioux Falls. Onderweg proberen we een paar keer te stoppen waar ze met de oogst bezig zijn of bezoeken we een dealer. Tegen de avond komen we aan in Sioux Falls voor diner en overnachting.  

 

Donderdag 14 september  2017 - wijziging in het schema

Het is nog een stukje rijden naar Fargo waar we tegen de middag aankomen. Hier krijgen we een uitgebreide rondleiding bij CASE IH en zien hoe de o.a. de Quad Track wordt gebouwd. Diner en overnachting in Fargo.

 

Vrijdag 15 september 2017

Vandaag bezoekt u dealers in de buurt van Fargo en als het lukt gaan we ook naar een loonwerker. Vanwege de te verwachten oogst kunnen we  op dit moment niet garanderen dat ze tijd hebben om ons te ontvangen. Mocht dat niet lukken, dan wordt uiteraard een passend alternatief aangeboden! 

Diner en overnachting in Minneapolis.

 

Zaterdag 16 september 2017

Steeds meer bedrijven hebben moeite met het vinden van goede trekkerchauffeurs en proberen de  kosten zo laag mogelijk te houden. Het bedrijf Autonomous Tractor Company (ATC) speelt daar handig op in. ATC houdt zich bezig met de ontwikkeling van zelfstandig rijdende trekkers, maar ook met het ombouwen van dieseltrekkers en zelfrijders naar hybride aandrijving, een combinatie van elektrische aandrijving met een diesel aangedreven generator. U ontmoet de eigenaren die u vol enthousiasme een uitgebreide rondleiding geven in een stuk toekomst. Als het mogelijk is zult u enkele machines aan het werk zien. 

Na dit bijzondere bezoek rijdt u verder naar Minneapolis/Bloomington waar u de grootste shopping mall van Amerika bezoekt. Met middenin het winkelcentrum een achtbaan en diverse andere attracties. U kijkt uw ogen uit! Vroeg in de avond vertrekt u naar het vliegveld van Minneapolis waar om 10 uur het vliegtuig vertrekt naar Amsterdam. Diner is vanavond voor eigen rekening in de shopping mall of op de luchthaven. U overnacht in het vliegtuig.

Zondag 17 september 2017

Rond 13 uur arriveert u op de luchthaven Schiphol en zit deze bijzondere BIG IRON TOUR 2017 erop. 

Algemene informatie & aanmelden

Vanaf de luchthaven gaat ervaren agrarische reisleiding mee die ook voor de vertaling zorgt. 

De prijs van deze geheel verzorgde reis bedraagt € 2750 per persoon. U verblijft in goede hotels. Bij de prijs is inbegrepen: alle maaltijden (behalve op de beurs en luchthaven), alle genoemde excursies, hotelovernachtingen, vervoer, vluchten, belastingen, visum en entreegelden. Voor eigen rekening zijn uw persoonlijke uitgaven, maaltijden op luchthaven/beurs, eventuele verzekeringen.

Voor deze reis zijn slechts 15 plaatsen beschikbaar! 

U kunt zich telefonisch voor deze bijzondere BIG IRON-reis aanmelden of door een e-mail te sturen met uw gegevens en aantal reizigers. U krijgt van ons een bevestiging per e-mail en voor de betaling ontvangt u een factuur. 
Wij zijn van maandag t/m zaterdag van 10 - 21 uur bereikbaar op +31 (0)53 461 61 15. U kunt geheel vrijblijvend een optie op deze reis nemen van 14 dagen.

Het programma is onder voorbehoud van wijzigingen. Mocht een bezoek niet door kunnen gaan, dan proberen we een goed alternatief te organiseren.

U kunt zich tot 1 juni aanmelden. 

 

Blog Nieuw-Zeeland 2017

Dagboek Nieuw-Zeeland, een reis naar de andere kant van de wereld

Met 16 enthousiaste reizigers trokken we ruim 3 weken door Nieuw-Zeeland. Daar hebben we heel veel gezien van de landbouw, natuur en cultuur. In het dagboek kun je meer lezen en zien over deze reis. Bij deze willen we alle gastvrije Kiwi's bedanken voor de tijd die ze hebben genomen ons rond te leiden, alle vragen te beantwoorden en natuurlijk hun gastvrijheid.

Thank you Kiwi's! We had an incredible time visiting you and it was great to be shown around your farms, companies &houses and to enjoy your amazing hospitality. We hope to see you again at the other side of this beautiful (agricultural) world!

Cheers!

Lotte & Eline

 

Laatste dag Far Down Under (17 maart)

Wat een dubbel gevoel om de koffer alweer te pakken. Vanochtend beginnen we met een stadstoer door Christchurch. Allereerst de kartonnen kathedraal die door Japan is gebouwd na de aardbeving 22 februari 2011. Een datum die ik nooit meer zal vergeten en met mij vele anderen. Wij waren destijds met een groep in het centrum toen de grond begon te schudden. Het is emotioneel om de witte stoelen te zien ter nagedachtenis aan ieder slachtoffer. Aangekomen in het centrum zie ik de ravage en komen beelden terug. De lieve groep geeft mij alle ruimte om de bergen puin een plek te geven. Ik realiseer me nu des te meer dat we heel veel geluk hebben gehad toen we alle 30 zonder kleerscheuren eruit zijn gekomen. Even later rijdt onze chauffeur de route die we destijds hebben gelopen. Ik weet nog. Hier kwam de tweede beving, stortten de gebouwen in, scheurde de grond & asfalt, stond de tram uit de rails en dan... die ene vrouw die stopte om te vragen of alles goed was met ons. Dat heeft zoveel indruk gemaakt. Een onbekende die zich om ons bekommert terwijl ze niet wist hoe het met haar familie en eigendommen was. De bus maakt een bocht naar rechts en slaat linksaf. Hier stond een hotel met spandoek 'now opened' waarvan de gevel midden op straat lag. Het tankstation met de rijen mensen die het laatste water kochten. Ons hotel waar we met de complete groep alles wat nog eetbaar was veilig hebben gesteld tussen de bevingen door. Het motel aan de overkant waar nog een tv werkte en we het nieuws volgden. Waar we in paniek uit renden toen er weer een heftige beving kwam en waar Patrick Medema struikelde en wij erover vielen. De kerkklok waar ik samen met Joop Bal heb gelopen om even te overleggen hoe verder. De etalages zonder gevels, de drankwinkel waar alles kapot was gevallen. Zoveel herinneringen die ik nu kan delen met de groep. Het is goed zo. We hebben geluk gehad, ook met de geweldige groep destijds en nu!

We gaan verder richting het vliegveld waar in korte tijd een mooi industrieterrein is opgebouwd en Landpower - importeur van o.a. Claas, JCB, Trioliet, Amazone, Grimme - een groot centrum heeft gebouwd. Ook hier worden we hartelijk ontvangen en Richard vertelt over de markt, Landpower en de toekomstverwachtingen. Landpower heeft 14 vestigingen in NZ en 16 in Australië wat het graanland is met jaarlijks 45 miljoen ton terwijl NZ het melkland is met 4 miljoen koeien. Richard benadrukt het gevaar van NZ dat voornamelijk melkpoeder levert aan China. Een markt waar te weinig toegevoegde waarde in zit. Claas zit hier goed met een marktaandeel van 90% in de hakselaars. Krone voert bij de balenpersen en John Deere bij de trekkers. De verdeling van de markt maakt het ook lastig want onderdelen moeten op voorraad zijn aangezien een spoedlevering vanuit Europa nog altijd enkele dagen vliegen is. Buiten staat een Airsep van Spudnik. Dit is een demomodel waarvan ze verwachten dat het hier, in het stenige NZ, zeker afzet zal krijgen. Grappig is dat transport vanuit Amerika duurder is dan Europa. Dat is goed voor ons! De bietenrooier van Grimme willen ze gaan testen om bieten voor koeien te oogsten. Dit is steeds meer in opkomst, maar het schonen van de bieten is een uitdaging want de knollen gaan zo de voermengwagen in waar ze worden tijdens het malen worden verkleind zodat de koeien deze kunnen eten. Na de spontane uitleg nemen we afscheid van Richard en krijgen we een mooie Claas pet tegen de brandende zon en ter vervanging van de Krone pet van Mark ;-).

We bezoeken de landbouwuniversiteit in Lincoln. Hier wordt o.a. onderzoek gedaan naar de voedselopname, productie maar vooral ook de effecten van effluent op de bodem en grondwater. Dit is hier allemaal nog vrij, maar men vreest dat ook hier regels worden ingevoerd. De tijd zal het leren.

We sluiten NZ af met een bezoek aan de stamkroeg van onze chauffeur. Het is vrijdagmiddag, de zon schijnt volop en we laten ons het bier nog een keer goed smaken met diverse hapjes voordat we naar het vliegveld gaan. Na middernacht vertrekken we voor een 11 uur durende vlucht naar Guangzhou (China) waar we morgenvroeg aankomen.

 

Van oud tot nieuw (16 maart)

Gisteren met z'n allen de kroeg in de verjaardag van Cor vieren. Bier uit kannen was aan ons wel besteed. Vanochtend ging het allemaal iets rustiger dan andere dagen :-). Eerst een uurtje rijden langs enorme bassins waar water voor beregening wordt opgeslagen. In Geraldine is een mooi museum waar veel te zien is en bijzondere trekkers en auto's staan. Lekker genieten dus, ook van de lunch die we in de heerlijke zon hebben genuttigd. 

In de middag kregen we een rondleiding bij Claas Harvest Centre. Dit is een familiebedrijf met 15 vestigingen en 450 werknemers. Naast het dealerschap van o.a. Claas hebben ze ook Holden (auto's), vrachtwagens, zaadbedrijven, irrigatiebedrijven, 47000 ha in Ethiopië etc.. In deze regio wordt 1/3 van het zaaizaad van de wereld verbouwd en 1 klant van hun verbouwt maar lieft 47 verschillende gewassen. Een van hun loonwerkers heeft afgelopen jaar 72.000 balen geperst met 1 machine! Er zitten veel stenen en stof in de grond waardoor de trommels extra slijten. Hier praat men dan ook over trommeluren en machine-uren apart. De afstanden tussen de velden zijn lang waardoor de machines veel uren maken zonder dat de trommels werken. Gemiddeld maken de machines 1500-2000 trommeluren per jaar en eenzelfde aantal uren voor transport.
Dit jaar hebben ze 15 combines verkocht en in totaal lopen er 300 in NZ. De markt voor 2e hands is er nauwelijks, en dat wat verkocht wordt, moet overzees, voornamelijk naar Australië wat het weer duur maakt. 75% van de nieuw verkochte machines staat op rupsen. Een nadeel is dat machines breder dan 4 m rond kerst een week niet de weg op mogen door de toeristen en daarna alleen met begeleiding.
Als de wind gunstig is kan men hier 24/7 oogsten. Wind is de grootste vijand voor fijn zaad en daarom worden Dominator platen op de rotor gezet. Doordat veel is beregend kan het graan 2 maanden langer staan waardoor de opbrengst ca 14 ton/ha is. Op de plas zien we ook een Nederlandse machine, namelijk Trioliet, waarvan er dit jaar al 3 zijn verkocht. We lopen samen door de indrukwekkende werkplaats waar klanten in de wintermaanden hun machines kunnen laten onderhouden. 

Van dit bedrijf rijden we weer een uurtje voor een heel mooi akkerbouwbedrijf met o.a. aardappels en uien. We worden gastvrij ontvangen door Sara, de dochter en mede-eigenaar. Ons bezoek is super voorbereid. We krijgen een aantal A4-tjes met de gegevens van het bedrijf. Als we de bus draaien zien we dat ze bezig zijn met inzaaien en kalk strooien. De grote Fendt trekkers maken natuurlijk indruk, net als de Grimme aardappelrooiers en andere machines. Onder het genot van een drankje en hapje vertellen Ros en Rochelle enthousiast over hun bedrijf dat ze in 2000 hebben gekocht. Ze verbouwen aardappels onder contract voor McCain en krijgen hiervan ook het pootgoed. Alle 2.000 ha is beregend uit eigen bronnen van 150-200 m diepte. In rotatie worden ook uien, wortels en zaden voor Bejo verbouwd. De koelloodsen zijn super modern waar temperatuur, CO2 en vocht nauwkeurig worden geregeld. Even een paar cijfers: aardappels 60-70 ton/ha, uien 40-60 ton/ha, tarwe 11-13 ton/ha, beregenen minimaal 40 mm/dag en 500-600 mm per gewas, waterverlies 5-12 mm/dag. De vroege aardappels worden in februari geoogst, de late zouden er nu al uit moeten zijn, maar ze hadden vorige week nog 65 mm regen gehad. De bodem300-400 mm silt daaronder honderden meters klei-gravel. 
We gaan natuurlijk het veld in en allereerst graven Klaas Pieter en Jouke, onze aardappeltelers, de knollen op. Daarna de koelcellen in en een half uurtje rijden naar het veld waar de manager rustig met zijn voeten tegen de voorruit van de Claas Lexion lijnzaad aan het oogsten is. 
We moeten helaas alweer afscheid nemen van deze vriendelijke openhartige mensen, maar maken natuurlijk eerst nog een mooie groepsfoto.

Het is een uurtje rijden naar Christchurch. De laatste plaats die we aandoen tijdens deze rondreis. Morgen gaan we de stad bezoeken en naar Landpower voordat we naar huis vliegen.

Dinosaurusdrollen en 24 robots (15 maart)

De bus is vandaag versierd voor Cor die 65 is geworden. Gisteravond hebben we in onze eigengemaakte bar dit uitbundig gevierd (foto's en filmpjes staan op Facebook) en vanmiddag hebbben we heerlijk gebak gegeten hoog boven de zee. 

De zon schijnt! Heerlijk. We beginnen vandaag met een bezoek aan de Moeraki Boulders. Deze ronde ballen zijn ooit door kalkafzetting van zeedieren ontstaan en liggen op het strand. Veel foto's worden gemaakt, ook van het schitterende uitzicht.

Onze route loopt vandaag grotendeels langs de kustlijn over de vruchtbare vlakte. Er is veel melkveehouderij en akkerbouw in dit gebied en hier heeft zich ook de familie Van Leeuwen gevestigd. Aad haalt ons op bij het eerste bedrijf. Erik en Mark stappen bij hem in de auto en wij volgen met de bus naar het nieuwste bedrijf waar 1.500 koeien worden gemolken door 24 DeLaval robots. Per robot wordt er doorgaans 1500 liter per dag gemolken. In het begin kwamen de koeien gemiddeld 1,8 keer per dag om te melken, nu ligt dat op 2,3 keer en is de productie flink gestegen.
De stal is volledig Chinees en heeft ongeveer een jaar geduurd om te bouwen. De herdnavigator van DeLaval zit er nu nog niet in omdat de melkprijs ook hier flink is gedaald. Boven in de foyer hebben we een mooi uitzicht op de stal en zien hoe rustig de koeien zijn. Het ziet er allemaal schitterend uit!
In tegenstelling tot de meeste bedrijven wordt hier jaarrond gemolken. 90% wordt geleverd aan Oceania (Chinees) en 10% aan Fonterra. Alle melk wordt in de fabriek, die aan de overkant van de weg ligt, verwerkt tot babymelkpoeder voor China. In totaal heeft Van Leeuwen 12 bedrijven met 12.000 stuks melkvee, 7.000 ha en 112 werknemers. Naast het melkvee heeft 1 zoon een loonbedrijf die voornamelijk voor de eigen bedrijven werkt. Er vindt een geanimeerd gesprek plaats waarbij Lely en DeLaval robots worden vergeleken. Dit kan goed, want Van Leeuwen heeft op een ander bedrijf een aantal Lely's staan.
Het bedrijf waar we nu zijn zit nog volop in ontwikkeling. Zo willen ze volgend jaar toe naar volledig luzerne en mais te voeren en geen kuilvoer meer. De nieuwe Claas hakselaar (schredder) wordt eind deze maand geleverd. De meeste machines komen uit Europa omdat dat voordeliger is.
De mestafzet is hier wel enigszins aan regels gebonden. De vloeibare fractie wordt iedere dag over het lang gesproeid terwijl de vaste fractie wordt opgeslagen en later over het land wordt verspreid.
Stierkalveren worden na 4 dagen verkocht en als dit niet mogelijk is tot 18 maanden zelf afgemest. Van de (kruising met) worden de stierkalveren niet aangehouden.
Het was opnieuw een interessant en openhartig bezoek.

We vervolgen onze route naar Ashburton waar we vanavond nog een keer Cor's verjaardag gaan vieren (altijd goed om een reden tot feest te hebben 😉 ). Morgen beginnen we met een bijzonder trekkermuseum, daarna Claas Harvest Center en sluiten af bij een akkerbouwer. Dat voor morgen. Fijne dag allemaal en de groeten vanuit een lekker zonnig Nieuw-Zeeland waar de eersten alweer in het zwembad liggen en even later Lotte te grazen nemen :-). 

Trekkende schapen (14 maart)

De afstanden zijn aanzienlijk. Van de bergen naar de heuvels, van landinwaarts naar de kustplaats Dunedin. Voor een aantal van ons even een mooie gelegenheid om een beetje te slapen in de bus, terwijl anderen weer volop genoten van de snel veranderende omgeving. Bij een schapenhouder kregen we te zien hoe de schapen werden gewogen, geselecteerd en werden opgeschoren voordat ze naar de slacht gaan. Ook hier is de hond de beste vriend en stuurt behendig de onwilllige schapen in iedere gewenste richting. De dieren krijgen pas een oormerk als ze naar de slacht gaan, niet eerder. Er wordt ook niet gekeken welk lam van welke ooi of ram is. Voor de vleeslammeren gebruikt hij andere rammen dan bij de schapen waarvan hij de lammeren wil bewaren voor de fok. Zelf slachten is ook toegestaan en hondenvoer wordt van eigen schapen gemaakt, waarbij het wettelijk verplicht is om het vlees minimaal 10 dagen in te vriezen ivm leverbot.

Onderweg stoppen we bij een trekkerdealer. Soms zie je hier mooi nieuw materiaal staan, soms ook wat bij ons voor redelijk antiek doorgaat. Terwijl de mannen de trekkers  bij diverse dealers bekijken halen wij weer heerlijk bier voor onze thuiskroeg vanavond en zoeken ondertussen voor een geschikt cadeau voor Cor die morgen 65 wordt :-). Weer een feestje dus!

In de middag komen we aan bij Dunedin, ooit opgericht door de Schotten en dat is te zien. We lopen fanatiek de steilste weg ter wereld op waarvan we nog niet weten hoeveel % die is. Het boek zegt 35%, Jack zegt 20% en mijn kuiten zeggen 50%. Steil is het in ieder geval en als de plaatselijke koerier de weg op knalt is het al indrukwekkend, maar als hij later met zijn vrachtwagentje de weg af gaat is het veel leuker. De volledige weg met blokkerende achterwielen. Daarna verder naar ons hotel middenin het centrum. Terwijl de groep naar het stationsgebouw loopt, laden wij uit en checken in. Een hapje eten en daarna nog even de stad in. Wij werken even de blog bij, Lotte zet thee en om 9 uur gaat de 'kamerkroeg' weer open. Succes met het stemmen straks, wij proberen het vanuit hier wel een beetje te volgen. De hartelijke groeten vanuit Dunedin, wij zijn al in de juiste stemming.

 

Nederlandse pionier, oldtimers en heerlijk diner (13 maart)

Vandaag begonnen we op de middelbare school. Daarna door naar het melkveebedrijf van Phillip en Denise van der Bijl waar we hartelijk werden ontvangen en rondgeleid door Philip. Het bedrijf heeft 1550 stuks melkvee die in de wintermaanden worden ondergebracht in twee indrukwekkende stalllen van ruim 160 m lengte. Alle koeien worden in 3 weken drooggezet en kalveren in een periode van zo'n 3 weken gelijktijdig af. De mest wordt gescheiden. De vaste fractie wordt over het land uitgereden terwijl de vloeibare fractie de opslag in gaat en in de zomermaanden over het land wordt gesproeid. In de wintermaanden is dit Officieel niet toegestaan, maar de controle is er, vooral in het weekend, niet tot nauwelijks. Er wordt 2 keer per dag gemolken en iedere dag wordt de melk opgehaald. Denise heeft een heerlijke lunch verzorgd, samen met dochter en de zus van Philip waar we ons graag tegoed aan doen.

In Invercargill bezoeken we nog even het transportmuseum waar een imposante collectie staat. Daarna door naar het hotel. Een paar gaan het zwembad in en een aantal neemt een lokaal pittig biertje voordat we gaan dineren. Natuurlijk sluiten we de avond af met Boer zoekt Vrouw op de hotelkamerbar van de begeleiding ;-). 

Schoolbezoek (13 maart)

Gisteren sliepen we bij diverse gastgezinnen en langzamerhand komt iedereen weer bij elkaar op de middelbare school in Lumsden. We krijgen een rondleiding en zijn onder de indruk van de vele faciliteiten die de school biedt voor de studenten van 11-17 jaar. Sport is belangrijk om betere studieprestatieprestaties te leveren en om te leren samenwerken. We krijgen een rondleiding door 2 studentes en zo een better inzicht in het schoolsysteem in NZ. In het aardrijkskundelokaal zoeken we Nederland op, het duurt even want ons land is nauwelijks zichtbaar ;-). 

Reusachtige fjorden en duurste weg van Nieuw-Zeeland (12 maart)

Het is een regenachtige dag. Jammer, maar gelukkig is de wind gaan liggen. Met de bus rijden we langs het Manapouri meer waar de overheid een dam heeft gebouwd om electriciteit op te wekken voor de aluminiumfabriek. Onder protest van de bevolking is de waterstand niet zo hoog gebracht als was bedoeld. Het is een uur varen met een catamaran over het meer naar de waterkrachtcentrale. Hier valt het water 180 m naar beneden door gaten van 6 m en 7 inlaten in totaal. Dan gaan we over de meest dure weg van Nieuw-Zeeland. Twee jaar hebben honderden mensen een weg gehakt in het graniet. Daarna stappen we op een andere boot voor een geweldige ervaring door Doubtful sound. Kijk maar naar de foto's.

De overnachting is bij mensen thuis, een zogenaamde farm stay. Een leuk initatief van de locale middelbare school die de inkomsten weer gebruiken voor projecten. Dit geeft ons ook de gelegenheid meer te weten te komen hoe mensen hier wonen, werken en studeren. Lotte en ik overnachten bij heel aardige mensen met 4000 ooien (jaarlijks 6500 lammeren) en een paar honderd stuks vleesvee en 5 sportpaarden voor eventing. We genieten van de gesprekken, heerlijk lamsvlees en goede wijn. Morgen staat een melkveehouderij en hertenfarm op het programma. Eerst maar eens lekker slapen bij ons gastgezin. 

Schapen, appels, peren (11 maart)

We verlaten ons luxe resort en rijden naar Cromwell, het fruitgebied van het Zuidereiland. Onderweg zien we veel druivenstruiken. Die staan hier nog maar 5 jaar want men dacht dat de arme grond ongeschikt zou zijn. Wijnhuizen waar je kunt proeven bij de vleet. Wij gaan naar een fruitkweker die appels, peren, kersen, abrikozen, perziken, nectarines en pruimen verbouwd. De rondleiding door de vrouw van de eigenaar begon in een razend tempo, maar gelukkig begreep ze al snel dat we oprecht geïnteresseerd waren in de manier van teelt. Het bedrijf stond eerst in het dal van Cromwell, maar de overheid heeft hier een stuwdam gebouwd voor het opwekken van energie waardoor 11 boomgaarden en een dorp verplaatst moesten worden. De bedoeling was om 5 dammen te bouwen op de breuklijn, maar de eerste dam heeft al zoveel gekost dat er voor de rest geen geld meer was. In 1989 is het bedrijf op deze locatie gestart met 40 ha en later nog een andere boomgaard erbij gekocht van 23 ha. Het afgelopen jaar was slecht waardoor ze slecht 60 plukkers nodig hadden (normaal 100). Een nieuwe sorteerinstallatie siert de verkoopwinkel. We gaan met een paar flink gevulde dozen fruit weer verder op weg naar een plek waar Bungee jumpen is gestart. Van een 43 m hoge brug springen veel jongeren voor 195 dollar en sommigen maken ook nog een dip, dus met hun hoofd in de rivier. Het is big business want voor maar 80 extra heb je je sprong ook nog op foto en dvd. Marieke is de enige die wel wil springen, maar schrikt van de prijs en besluit om met beide benen op de grond te blijven.

In Queenstown nuttigen we de lunch aan het meer en zien hoe de stoomboot voorbij vaart. In de stad is een leuke markt. Mark en Semra doen zich tegoed aan een flinke ijsco terwijl anderen voor wat warms kiezen. Daarna gaat de reis langs het meer Wakatipu met helder blauw water en omgeven door hoge bergen. Richting Te Anau zien we steeds meer schapen. Gemiddeld in NZ heb je 3,5 schaap per acre, hier 11 wat overeenkomt met 27,5 schaap per ha. Moet je nagaan: vroeger waren er 70 miljoen schapen in NZ, nu nog 28 miljoen. Wanneer we Te Anau naderen betrekt het en vallen de eerste druppels. Vele bussen komen ons tegemoet met voornamelijk Chinezen die een dagje Milford Sound hebben gedaan. Morgen gaan wij, maar dan naar andere fjorden. Hopelijk hebben we een beetje redelijk weer als we naar Doubtful Sound gaan.

Helaas hebben we hier nauwelijks internet en kunnen we geen foto's uploaden. Kijk op Facebook en wordt vrienden met trekker reizen / Eline ter Haar voor foto's en filmpjes.

Spiegelmeer, Haast Pass, Blue Pool (10 maart)

Gisteravond in Fox 'even' met z'n allen een kroegje opgezocht met een poolbiljart. Een beetje later dan gepland terug in het hotel en toen de was nog selecteren. Ideaal dat Mark de was doet en bij iedereen even langs gaat ;-).

Vanochtend begonnen met een stevige wandeling rond Lake Matteson, het spiegelmeer. Als het windstil is zie je Fox gletsjer gespiegeld in het water. We treffen het en schieten vele foto's terwijl we volop genieten an de mooie natuur.

Op weg naar Wanaka rijden we over de Haast pas. We stoppen bij de Blue Pools. Deze poelen zijn op een natuurlijke manier ontstaan. Middels wen iebelende hangbrug, waar Cor nog even flink de zaak laat schudden, bereiken we de helder blauw-groene poelen. Vanaf een andere brug springen een paar dames sierlijk van 10 m hoogte in de poel met steenkoud gletsjerwater. Wij gaan tot de knieën in het water en vinden dat wel genoeg.

Onderweg stoppen we nog een paar keer voor wat mooie kiekjes zoals bij Lake Hawea en Lake Wanaka. Meren die tussen de steile rotshellingen liggen en honderden meters diep zijn. Ons hotel is van alle gemakken voorzien: zwembaden, sauna, gym tot een gezellige bar bij ons in het huisje.

Hoogtepunt (9 maart)

Het is een kraakheldere dag. De zon schijnt. Een mooie gelegenheid om naar de enorme gletsjer Franz Josef te vliegen. Op Facebook een filmpje hiervan.

De hartelijke groeten uit een heerlijk zonnig mooi Nieuw-Zeeland!

30 miljoen oude pannenkoeken (8 maart)

Een dag natuur langs de westkust op het Zuidereiland. De chauffeur rijdt behendig door alle bochten berg op, berg af. De natuur is hier ongerept. Er is veel verkeer op de weg, want de andere weg is door de aardbeving 5 weken geleden geblokkeerd. 

Bi het meer Rotoiti maken we een lekkere wandeling en genieten van het uitzicht. Daarna door naar een mooie lunchplek bij Buller rivier waar zandvliegen en wespen ons vergezelden. In de middag kwamen we aan bij huilende zeehonden. Helaas waren ze ver weg, dus even goed kijken op de foto.

Aan het eind van de middag alweer een mooi natuurverschijnsel, namelijk de 30 miljoen jaar oude pancakes. Door slijtage van de zachte tussenlagen liggen de harde lagen als pannenkoeken op elkaar. We genieten van dit stuk Nieuw-Zeeland. Morgen hopen dat het goed weer is zodat we met de heli de glesjer op kunnen. Eerst een drankje doen terwijl Mark, Jouke en Klaas Pieter languit in het bubbelbad liggen in ons hotel. Een fijne dag in Nederland, België en overige landen en de hartelijke groeten van ons uit een zonnig bijzonder NZ.

 

metaslider id=2670

Op naar het Zuidereiland (7 maart)

Vanuit Palmerston North rijden we naar de hoofdstad Wellligton. Het gebied is heuvelachtig en aan onze rechterkant zien we regelmatig de zee. Sommigen van ons doen even de ogen dicht want gisteren was het niet vroeg.
Vlak voor Wellington begint het iets te regenen, maar op het moment dat we op Mount Victoria zijn en vanaf grote hoogte de stad overzien is het droog en helder. Het is een mooi uitzicht. In het Te Papa museum kijken we naar hoe diverse culturen en natuurverschijnselen. En we nemen de moeite om een nagebootste aardbeving te voelen in een huisje middenin het museum.
In de Docks laten we ons de hapjeslunch goed smaken. Semra eet met smaak iets wat op een sigaar lijkt, maar stopt prompt als ze hoort dat er een garnaal in zit. Dan is het tijd om naar de haven te gaan om in te schepen voor de overtocht naar het Zuidereiland. Wanneer we even onze spullen wegleggen horen we een kreet van een man en Lotte. Het blijkt Henk Beunk te zijn, redacteur van LandbouwMechanisatie. Hoe klein is de wereld? We gaan samen aan boord en praten onder het genot van een wijntje bij terwijl de boot stug de hoge golven trotseert.
Aangekomen in Picton nemen we afscheid van onze chauffeur Peter. Een geweldig enthousiaste man die volop meegenoot van de reis en zich maximaal in heeft gezet. We krijgen een nieuwe chauffeur die ook boer is geweest en ons behendig door de bochtige bergpas rijdt naar ons bedrijfsbezoek vandaag, de wijngaard van Martin en Jane. Ondanks de regen gaan we de wijngaard in die hij 7 jaar geleden heeft gekocht nadat ze de schapen/vleesveeboerderij hebben verkocht aan een melkveehouder. Alles ligt er keurig bij en we zien de pinot noir en sauvignon blanc mooi rijpen. Over zo'n 3 weken beginnen ze waarschijnlijk met de oogst van de 11 ha. De wijnproef is bij de mensen thuis waar we in het Nederlands worden ontvangen door Jaco, vinoloog en 3,5 jaar geleden verhuisd naar NZ. We proeven een paar heerlijke wijnen, ze waren echt lekker!, en leren waar op te letten. De vrouw des huizes heeft een heerlijke maaltijd voor ons bereid met zalm en zooglam. De Schotse schoonzoon schenkt dapper bij en in de keuken horen we dat Jane vandaag ook nog eens jarig is. Na een luid verjaardagslied wordt nog eens bijgeschonken met een overheerlijke dessertwijjn en worden diverse taarten geserveerd. Wat een avond! Als ik dit schrijf is het half 12 en zijn we net terug in ons hotel. Een dag om niet snel te vergeten!

Mega groot en mega divers (6 maart)

Het regent voor de verandering. Goed voor ons verbrande gezichten. We beginnen met een bezoek aan Norwood in Palmerston North. Hier komen jaarlijks 500 containers binnen van over de hele wereld. Alleen deze week al 22 bomvol machines voor de agrarische beurs volgende week. Ze hebben een eigen quarantaine gebied en als de douane goedkeuring heeft verleend worden de werktuigen hier in elkaar gezet of verder verder vervoerd naar het Zuidereiland. We zien veel bekende merken waarbij Kubota de boventoon voert. Het merk is van oudsher sterk in de fruitteelt, maar is nu ook hard bezig een groter marktaandeel bij de boeren te krijgen.

Even later kijken we onze ogen uit bij een veiling van schapen en vee. Er is geen bal van te verstaan, maar de eindprijs wordt duidelijk vermeld. De schapen leveren rond de 100 dollar op. Binnen wordt het vee gewogen en geveild. We krijgen, als jonge blonde dames met een vreemde taal, al snel de aandacht en krijgen een heldere uitleg van hoe het allemaal werkt. Buiten stond een grote stier die we geschat hadden op 1000 kg. Daar bleken we 10 kg af te zitten, maar scoorden bij onze Kiwi-vrienden wel aanzien! Het dier bracht niet veel op, slechts 1,61/kg omdat het voor te groot is voor de slachtlijn vertelt mijn buurman die zelf een slachterij heeft. Steeds meer vee wordt rechtstreeks van het bedrijf verkocht en de veilingen hebben z'n langste tijd wel gehad. Toch mooi om even mee te pakken in dit schapenland.

In de middag ontmoeten we een 'oude bekende' waar we in 2011 ook zijn geweest. Het bedrijf had toen 1400 ha nu 5.500 ha waar naast de 2 broers 5 managers en 30 uitvoerenden werken. Ze verbouwen o.a. doperwten, sla, suikerbieten (voor het vee), bomen, haver, gerst (ook voor zaad), pompoenen (ook voor Japan), selderij, mais (korrel, silage en mks). Daarnaast hebben ze 1200 melkkoeien (20-50.000 l/dag), 4000 vleesschapen en 2000 vleesvee om af te mesten (1,2 - 1,9 kg gewichtstoename per dag). Met 31 beregeningsinstallaties, waarmee ook vloeibare stikstof wordt gegeven, zijn ze de grootste op het Noordereiland die beregenen. Het water halen ze uit de rivier, stuwmeren en uit bronnen van 18-460 m diepte. Ze liggen 15 km van de kust af, maar door de bergen is er (tot nu toe) geen gevaar dat zout water landinwaarts stroomt. Dit wordt door de overheid echter wel nauwlettend in de gaten gehouden. We rijden met de bus over de boerderij. Alles ligt er keurig bij. Op de duinen groeien de dennen (ca 250 bomen/ha = 2400 kg/stuk) die na 27-30 jaar machinaal worden gekapt en gelijk opnieuw worden ingeplant. Er worden er ca 1200/ha ingeplant en later uitgedund om een betere opbrengst te krijgen.
Al het land wat nog niet is geëgaliseerd, wordt in hoog tempo ontbost en vlak gemaakt, voorzien van beregeningsinstallaties zodat het zo snel mogelijk gebruikt kan worden. In de verte is een splinternieuwe Claas combine met McDon maaidorser van 11,75m bezig. Alles hier is GPS en zeer strak georganiseerd. De bosbouwtak levert op dit moment met 30% het hoogste netto rendement, terwijl de rest van de bedrijfsvoering een winst maakt van 25%. Er worden diverse vragen gesteld. Overname is een zorg. Het bedrijf is momenteel 35 miljoen waard met een omzet van 18 miljoen en is niet te verkopen. Het doel van de broers is om de aandelen zodanig winstgevend te krijgen dat de 4 kinderen genoegen nemen met het dividend en zo het bedrijf intact laten. Op de vraag wat de plannen voor de toekomst zijn, geeft hij duidelijk aan breder te willen gaan en waarschijnlijk, als we over een aantal jaren terugkomen, worden er aardbeien, appels en bosbessen verbouwd. We zijn benieuwd en hopen hier nog weer terug te kunnen komen, want dit was een pareltje!

Farmers market, heuvels, schapen en vleesvee (5 maart)

Van Napier rijden we naar de farmers market in Hamilton. Diverse boeren uit de omgeving verkopen hier hun producten. We zien heerlijk vers fruit, groenten, ijs, drank, jams, chutneys etc.. Het meest is biologisch en echt voor de stadsmensen. Dit wordt iedere zondag gehouden en is een uitje waar veel mensen elkaar ontmoeten. We kopen een paar appeltjes en laten Janine en Dirk, die nog steeds telefonisch onbereikbaar is na zijn kortstondig kano-avontuur, achter bij vrienden terwijl wij verder gaan de heuvels in op zoek naar onze schapenhouder. Het is opnieuw een mooie rit waar we vee schapen op de steile hellingen zien grazen afgewisseld met gekleurd vleesvee, m.n. Black Angus en Hereford.
Aangekomen op het bedrijf volgt een flinke wandeling naar de heuveltop. Het waait flink en het uitzicht is onbeschrijflijk!
Een vliegtuig heeft net kunstmest gestrooid op de heuvelltoppen. De vlakkere delen wordt door een truck gedaan. Het bedrijf heeft 300 ha met hierop 400 stuks vleesvee en 1700 ooien die afhameren in sept/okt in de heuvels. Alle ooien worden gescand in ingedeeld naar aantal lammeren die ze dragen. Die met een 3-ling krijgen een beter beschut land met meer gras. Na 6-12 maanden gaan de lammeren weg. De grondprijs ligt hier op zo'n 10-15.000 NZD/ha en voor land geschikt voor melkvee is dit 15-30 duizend. Het is niet meer toegestaan om zomaar met melkvee te mogen beginnen vanwege de belasting voor het grondwater. De schapen worden 3 keer per 2 jaar geschoren en de wol gaat naar de tapijtindustrie. Het vlees gaat naar Engeland, maar door de Brexit en gedaalde Pond is het een stuk minder waard geworden en levert nu nog 5,30/kg op.

Honden zorgen voor het opdrijven van het vee en de schapen. Er zijn 2 soorten: een blaffende die de schapen uiteen drijft en een soort Border Collie die je bij elkaar houdt. Voor een kudde van zo'n 1500 schapen kan hij met 2 honden af, maar als het gecompliceerd wordt heeft hij meer honden nodig. Hij richt ze zelf af tijdens het werk wat ca 6 maanden in beslag neemt. Met stem en fluitje kan hij zelfs, zonder dat hij de honden zit, ze commando's geven. We krijgen een demonstratie en het is mooi te zien hoe de interactie tussen mens en dier is. Tijdens de lunch op het bedrijf genieten we van het mooie uitzicht en leuke gesprekken met het gezin en elkaar. Later dan gepland vertrekken we richting Palmerston North waarbij we door een nauwe kloof rijden met de rivier in de diepte en de bergen hoog boven ons uittorende. Je blijft hier genieten!

Morgen staat er weer een afwisselende dag op het programma met bezoeken aan een machinefabriek, veiling en akkerbouwer. Nu eerst wat opfrissen en aftersun opzoeken, want de zon heeft weer flink z'n best gedaan vandaag. Tot morgen!

Gouden Kiwi's (4 maart)

We verlaten het toeristische Rotorua en gaan naar Napier. Een mooie route. Onderweg zien we een grote toren wat lijkt op een kerncentrale maar niets is minder waar. Hier wordt de thermische stoom gebruikt om energie op te wekken. Daarnaast wordt de Waikato rivier 7 keer afgedamd voor energie-opwekking. Water is goed voor 72% van de totale energie, stoom 6% en daarnaast wordt er steeds meer gebruik gemaakt van windenergie.
Lake Taupo is gevormd door een enorme vulkaanuitbarsting en een groot gebied is nog steeds thermisch actief. Het is bijzonder te zien dat er ergens uit de grond rook omhoog komt en de koeien er rustig omheen lopen.

In Napier krijgen we een rondleiding door de eigenaar van een boomgaard. Hij is niet groot met 21 ha waarvan 17 beplant. Gemiddeld is hier 50 ha. Ze verbouwen gele kiwi, 3 soorten nectarine en 3 soorten perzik. De appels voeren hier de boventoon, vooral Royal Gala, maar de Aziatische markt wil graag rode zoete appels waardoor we veel jonge aanplant zien. We zijn middenin de oogst en 100 ton/ha appels is dit jaar de opbrengst. Het klimaat is het hele jaar door hetzelfde, een heerlijke 20 graden en zon. De boomgaarden zijn omheind met dichtbegroeide hagen voor de beschutting en netten beschermen het fruit tegen vogels. De appels staan 3 m uit elkaar en op 1 ha staan 700 bomen waarvan het blad machinaal wordt gemaaid. In Hastings zitten 2 grote fabrieken waar pompoen, tomaat, mais, erwten en bonen worden verwerkt voor o.a. McCain voor diepvriesproducten. Even verder zien we een super modern gebouw dat het grootste wijnhuis van het eiland bevat.

De appels die hier worden verbouwd zijn voor sap. Het jaar was slecht. In 15 minuten hebben ze in november 33 cm heel gehad en daarna droogte. Daarom gaan ook de exportappels weg voor sap. Oorspronkelijk waren het melkveehouders en hebben deze boomgaard in 1999 gekocht. Kiwi wordt normaal eind maart groen geplukt zodat het op de boot kan afrijpen. Voor de lokale markt wordt het pas in juli geplukt. We staan met ons hoofd tussen de Hort 69 kiwi's. 5-6 jaar geleden kregen ze pseudomonas seringae infectie wat door de wind wordt vervoerd en fataal is voor de planten. In Taranga, het grootste kiwi gebied, is het hierdoor totaal verwoest. Deze oogst is de laatste oogst van dit ras. Doordat er te weinig aanbod is van dit ras kunnen ze het niet meer afzetten en stappen daarom over op sungold van zespri die resistent is tegen psi. De nieuwe groeien wel 200 mm per dag. 2 rijen vrouwen en 1 rij manlijker planten die 10% van het dak zorgen. In de bast maken ze 3 ringen dat zorgt dat de voeding van niet van het blad naar de wortels gaat. Water gaat via de kern, vandaar dat je dat kunt doen. Zo wordt de vrucht groter en zoeter. Dezelfde snede wordt vaak weer gebruikt. Het net beschermd voor de wind die over de ergen in de vallei valt. Hoe meer zaden hoe vaker de bij het heeft bevrucht. Ze gebruiken 12 kassen bijen per ha. Het witte doek op de grond en blauwe tonnen boven de kiwi's zijn oriëntatiepunten voor de bijen die worden gevoed met suikerwater. 40 - 50 ton/ha wat zorgt voor 200 kg per plant. De standaard bakken bevatten 3,2 kg x 13000 trays/ha. NZD 13,30 per tray x 27000 trays vorig jaar was de omzet. Zespri betaalde vorig jaar 3,70/tray voor het vroeger leveren. Dit jaar laten ze het langer hangen om de provisie te krijgen voor smaak en grootte en droge stof wat verband houdt met de smaak. Het afrijpen gebeurt niet met ethyleen maar door de temperatuur te laten stijgen. Ze betalen voor de licentie. Op dit moment betaalt met 200.000 dollar licentie voor de golden kiwi en daar komen de plantkosten nog bij. Dor de psi heeft zespri besloten dat men 8000 dollar licentie moet betalen en dit in 3 jaar mag worden betaald zodat de boeren snel kunnen overstappen op een nieuw beter resistent ras. Dit geldt alleen voor bestaande beplanten. 40.000 ha wordt jaarlijks door zespri vrijgegeven maar omdat de vraag zo groot is biedt men tegen elkaaar op. In NZ wordt 150 miljoen trays voor export geleverd = 480 mln kg = 6000 ha. Vervoer 1,70 per bin voor transport naar taronga, op 5,5 uur afstand van hier.

Ons hotel ligt aan de baai en vanuit de woonkamer hebben we een mooi uitzicht. Beneden wordt een vuurdans opgevoerd en wij genieten van goede muziek van Jouke, het NZ-bier en heerlijke wijn terwijl sommige van ons languit in de jacuzzi liggen. Morgen trekken we naar Palmerston North met een interessant bedrijfsbezoek op het programma. Slaap lekker en als jullie meer foto's willen zien, kijk dan op de Facebook pagina van Trekker Reizen.

Brillen zoeken, spuitende geisers en Chief Jack (3 maart)

Rotorua, een dampende naar zwavel ruikende stad volop toerisme. Her en der komt rook uit de grond en pruttelt dikke modder. Het is een mooi gezicht. Helemaal als je nat wordt gespoten door de grootste geiser. In het park is in een donker hol een kiwi te zien. Waggelend loopt het dier voor het raam langs ons negerend en wij lopen heen en weer met deze typische vogel. Mooi is ie niet, wel bijzonder.

In de middag nemen we even de tijd om tussen alle toeristen een hapje te eten, wat winkels te bezoeken en naar The Blue Lake te gaan om te zwemmen. Het duurt niet lang of Dirk is zijn bril kwijt. Strategisch wordt een veegploeg in het heldere water opgesteld en even later is de bril ongeschonden opgedoken. Wat een geruststelling.
In het hotel genieten we van de jacuzzi die in iedere kamer is. Heerlijk! Maar veel tijd is er niet, want straks worden we door de Maori opgehaald voor een heel bijzondere avond. 

In een oude bus gaan we een nieuw avontuur tegemoet. Er moet een chief van de bus komen. Jack oppert zich op. Hij is de langste Chief die de Maori een neusgroet geeft. Na de begroetingsceremonie mogen we naar binnen en leren we op een leuke wijze meer van hun cultuur en leefwijze. De tatoeages hebben een duidelijke bekenis en zijn per persoon verschillend. De gezichtstattoeages reflecteren o.a. de afkomst. Er wordt een hangi (Maori eten) klaargezet wat er goed in gaat. Op de terugweg laat de chauffeur, ook Maori, zich van zijn lolligste kant zien en met een hoop schik komen we laat in de avond weer aan in Rotorua. Morgen de natuur in op weg naar Napier. Slaap lekker!

Nieuw-Zeeland 2 maart: Melkvee, wormen, Boer zoekt vrouw

Wat een luxe. Het ontbijt wordt op de kamer gebracht. Eline gaat alvast naar de winkel om verse broodjes voor de lunch te halen terwijl Lotte ervoor zorgt dat alles in de bus komt. We beginnen de ochtend met een bezoek aan de Waitamo Caves.

Gloeiwormen
De Waitamo Caves zijn wereldberoemd. Ze zijn zo'n 40 miljoen jaar geleden gevormd toen het nog een zeebodem was. Door diverse aardbevingen zijn ondergrondse holen en gangen ontstaan en doordat water jaren door de kalkhoudende grond drupte werd kalk afgezet wat schitterende stalactieten, stalagmieten en kolommen heeft gevormd. Het is genieten, maar het meest bijzondere zijn de gloeiwormen die een bijzonder blauw licht geven om zo insecten aan te trekken. Ze leven 9 maanden in dit stadium. Als het licht in de grot uitgaat en de gids met een zaklantaarn schijnt, zijn de lange zijden draden goed te zien waarmee de insecten worden gevangen. Komt er een insect in, dan slurpt de worm de draad met daaraan het insect op. De draad wordt hergebruikt. Heel bijzonder. Na die tijd ontpopt de worm als vlieg zonder mond. De vrouwtjes leven hooguit 3 dagen om 150 eitjes te leggen, de mannetjes leven een dag of 6. Maar met een beetje pech komen ze niet verder dan de plakkerige draden van de buurman. Met een bootje varen we door een enorme grot en verbazen ons over de enorme hoeveelheid gloeiwormen die een heel mooi schouwspel geven. Echt een wonder van de natuur.

Melkvee Far Down Under
Spreek je over NZ, dan denk je aan koeien en schapen. De Waikato is van nature een streek waar veel melkveehouders zijn gevestigd. Logisch dat we juist hier op bezoek gaan bij een van de grootste melkveehouders van het Noordereiland met 750 koeien. In het verleden werden alle koeien gelijktijdig drooggezet zodat ze binnen een periode van 3 weken ook alle kalveren kregen en zo in de winterperiode minder voerkosten hadden. Nu melken ze met een groep door in de winter en hebben dit verspreid naar 2 periodes. De melk levert 6 dollar per kg droge stof op en in de winter krijgen ze een toeslag van zo'n 3 dollar. De laatste 2 jaar was zwaar en hij heeft zo'n half miljoen bij moeten leggen om te overleven. Op het bedrijf werken 3 mensen, allen niet uit Nieuw-Zeeland, want blijkbaar willen die dit werk niet meer doen.
De 244 ha ligt mooi om het bedrijf en als we naar de top lopen genieten we van een sliert koeien die naar een paddock loopt en een wijds uitzicht. De herdstallen hebben een plastic dak dat hier 7-10 jaar meegaat. Hij is erg tevreden want de koeien staan er graag in om te schuilen tegen de zon of winterse buien. Er worden diverse vergelijkingen gemaakt. Zo moet het celgetal aan dezelfde voorwaarden voldoen, maar wordt hier niet gekeken naar kiemgetal. De melkstal is lang met 44 visgraat swing over. De koppel wordt twee keer daags in twee uur gemolken. Het is een mooi bedrijf dat ook te kampen heeft met de milieuproblematiek en mensen die ver van het agrarische afstaan. Grant sluit pakkend af: Wij melkveehouders zijn goed voor ruim 30% van het nationaal inkomen, maar worden niet meer gewaardeerd.

Stinkende stad
Tegen de avond komen we aan in Rotorua, een stinkende stad. En dat merken we als we langs de geisers rijden. Die gaan we morgen bekijken, nu eerst op hoogte een hapje eten en genieten van het uitzicht op Lake Rotorua waar in het midden een prachtige krater boven het water uitsteekt.

Boer zoekt vrouw
Als we terug komen genieten we nog even na en kijken we naar Boer zoekt vrouw. Zelfs aan de andere kant van de wereld wordt dat aandachtig gevolgd :-).

Nieuw-Zeeland 1 maart

Het is middenin de nacht. Wakker. Het tijdverschil van 12 uur is nog even wennen. Maar eerst beginnen met een goed ontbijt want we hebben een drukke dag voor de boeg. Buiten Auckland bezoeken we een geitenhouder. Met 2 gezinnen molken ze altijd 180 koeien op 40 ha, maar dat was niet meer genoeg en daarom 4 jaar geledene overgestapt. De melkprijs ligt 2,5 keer hoger dan koemelk en alle melk gaat als poeder voor babyvoeding naar China. De geiten produceren 3,5 l/dag en in de mooie potstallen staan 800 geiten fier ons te volgen. Het doel is om binnen enkele jaren naar 1500 te gaan. Uitbreiden door meer land te kopen is niet mogelijk want, schrik niet, de grond kost hier 1 miljoen NZ dollar per ha, zo'n € 650.000! De geiten worden 2 keer per dag gemolken in een 80 stands roterende melkstal van GEA. Middels een trap gaan de geiten erin en via de glijbaan eruit. Dit voorkomt dat ze terug lopen. Na dit mooie bedrijf bekeken te hebben met de enthousiaste uitleg van de eigenaar gaan we verder naar de grootste aardappelteler van NZ.

Stamppot wortels
Het familiebedrijf waar we zijn verbouwt m.n. aardappels, wortels en uien, goed voor heel veel hutspot. 7 broers en zussen komen iedere dag om half 6 bijeen om de dag door te spreken. In totaal hebben ze ruim 3.000 ha op zo'n 200 km uit elkaar liggen. Daarnaast verbouwen ze ook nog kool, broccoli en gerst en tarwe worden als rotatiegewas verbouwd. De moederlijnen komen van Agrico waarna ze zelf pootgoed ervan telen. Er worden aardappels verpakt voor de locale versmarkt en vandaag worden rode uien gesorteerd die naar Nederland gaan. 6 weken is alles onderweg en in mei liggen ze in de winkels. Een eindje verderop zijn ze uien aan het oprapen. Dat willen we zien! Het eindje is een uurtje rijden en de akkerbouwers in de groep rijden met de eigenaar mee terwijl onze chauffeur het gaspedaal goed indrukt om te volgen. Op het veld is het genieten en worden de laatste specifieke vragen gesteld. Dan moeten we verder naar....

GEA ofwel Milfos melkmachines.
Een mooi weerzien met Grant die we in 2011 ook hier ontmoet hebben. We worden hartelijk ontvangen met een super lunch. Daarna de fabriek in. Er is geen productie op dit moment, want de mensen zijn al naar huis. Dit geeft ons de gelegenheid om alles van dichtbij te bekijken. Ze maken jaarlijks zo'n 150 roterende melkstallen en daarnaast ook een groot aantal visgraat en zij-aan-zij. Een deel staat buiten om te kijken hoe het materiaal zich houdt onder alle weersomstandigheden. Binnen staat een stukje rotary waarop het nieuwste tekstmateriaal is gemonteerd en hier mogen we dan ook geen foto's maken. Er wordt al druk gewerkt aan een beursopstellling voor juni. Vanuit het platform tussen de achterbenen van de koe kun je het zo luxe maken als je wilt. Een licht geeft aan of er iets mis is (rood) of dat de koe gemolken kan worden (groen), voor- en nasprayen gaat volautomatisch, afname, registratie van aantal liters, geleidbaarheid etc.. Daar waar wij zoveel mogelijk registreren, houden de meeste boeren het hier simpel om de kosten te drukken. Maar het kan allemaal.
Na dit bezoek steken we de straat over voor een rondleiding bij Calllagher waar we zien hoe de schrikdraadapparaten worden gemaakt. De spuitmachines draaien volop en isolatoren worden continu uitgespuugd en even verder handmatig in zakken gewogen. Alle apparaten worden een dag onder volle belasting getest voordat ze wereldwijd naar diverse distributiecentra gaan. Beladen met een tas met pet en bidon sluiten we dit bezoek af. Op naar het hotel en restaurant waar we ons tegoed doen aan een dik stuk Hereford biefstuk. Het weer is zo lekker dat we daarna nog even buiten zitten om een afzakkertje te nemen.

28 februari

Goed aangekomen in Auckland

Het is een hele reis. Iets anders kun je er niet van maken. Vanochtend kwamen we om 6 uur Nieuw-Zeelandse tijd (6 uur in de avond bij jullie) aan. Een uurtje eerder dan gepland. Eerst door de emigratie. Dat duurt lang. Dan door de douane. Dat ging voor de groep redelijk goed, maar wij moesten met onze schoenen door een extra controle. Daar zie je wat je vaak op TV ziet bij border security. Chinezen waarvan de complete koffer werd uitgepakt. Hier waren ze iets minder netjes dan op TV. Er werd even naar de schoenen gekeken en we konden de bagage nog even door de X-ray laten gaan en klaar. Maar... toen bleek dat Erik mee moest naar een hokje. Op het moment dat Eline werd gehaald om te assisteren bij de vertaling, kwam Erik naar buiten. 2 Hollandse appeltjes en 400 dollar lichter. Flink balen, maar zo streng zijn ze hier. Je kunt je voorstellen dat vandaag de appel het woord van de dag was. 

We hebben eerst diverse mooie punten van Auckland, de grootste stad van NZ met 1,5 miljoen inwoners (heel NZ heeft er maar 4,5 miljoen). Echt genieten, maar in de middag begon de vermoeidheid toe te slaan en zijn we naar het hotel gegaan voor een flinke douche en voor een aantal even de ogen dicht. 

Vanavond dineren we in de skytower waarbij we een schitterend uitzicht hebbben over de havens en de stad. Morgen een drukke dag voor de boeg met een aantal interessante bedrijfsbezoeken. 

26 februari, Dag van vertrek

Het is vroeg als we met al onze bagage de bus uitrollen. Lotte en ik zijn gisteren al afgereisd om op tijd op Schiphol te zijn. Even nog een broodje scoren bij de AH en dan is het wachten op de 14 mensen die met ons meegaan naar Auckland. Een lange vlucht en hopelijk lukt het om wat te slapen in het vliegtuig. We zullen jullie zoveel mogelijk iedere dag laten meegenieten en natuurlijk kunnen jullie ook reageren op deze blog.

Tot zover, nog ruim 20.000 km te gaan. 

Reisverslag SIMA

Reisverslag SIMA-reis

Donderdag 23 februari

Donderdag vertrokken we met 20 mensen voor onze reis naar Frankrijk. Einddoel is de SIMA, maar de tussenstops zijn ook zeker de moeite waard. De eerste is op donderdagmiddag bij Vervaet in Biervliet. Grondlegger van het bedrijf, Frans Vervaet, leidt ons persoonlijk rond en doet dat met groot enthousiasme. Dankzij de nieuwe geluidsinstallatie met goede koptelefoons is hij ook in rumoerige gedeelten van de fabriek goed te verstaan. De fabriek zat juist in de periode tussen het afleveren van de mestvoertuigen en het opzetten van de bietenrooiers. Dat is de manier van Vervaet om jaarrond productie te kunnen draaien. Efficiëntie is het toverwoord en daarom besteden de Zeeuwen veel van hun productie uit. Het heeft zo ongeveer 250 toeleveranciers. Maar een sterk punt van Vervaet is ook de revisie van gebruikte machines, waardoor kopers van een nieuwe machine een goede restwaarde krijgen van hun gebruikte machine. In 1975 begon Vervaet met de bouw van zelfrijdende bietenrooiers en in 1990 kwamen daar de zelfrijdende mestvoertuigen bij. Daarnaast is er het dealerschap van John Deere voor Zeeland, West-Brabant en de Zuid-Hollandse Eilanden. Er werken ongeveer 170 mensen bij dealer en fabriek. 

Van Biervliet ging de reis naar onze overnachtingsplaats Brugge. Na het diner was er tijd genoeg om nog even de stad te verkennen en kennis te maken met de Brugse Zot.

Vrijdag 24 februari

Om 8.00 uur stappen we in de bus voor een bezoek aan New Holland in Zedelgem. Hier bouwt New Holland combines, hakselaars en grootpakpersen. Er wordt niet alleen geassembleerd, maar ook echt gefabriceerd. We zien iets van de bewerking van de ruwe materialen. Zo gaat er jaarlijks 15.700 ton staal doorheen en 212 ton verf. Een combine bestaat gemiddeld uit 7.200 onderdelen, een hakselaar uit 6.300. We zien het hele productieproces van ruwmateriaal tot eindproduct. Onze gids weet met de nodige humor en anekdotes de aandacht goed vastgehouden en de route van zes kilometer door de diverse hallen is om voordat we het in de gaten hebben. Vervolgens genieten we van de lunch in de kantine bij New Holland en kunnen we nog even wat dingetjes kopen in de schop. Dat gaat van e-bikes tot onderbroeken, maar miniaturen en kleding zijn meer verkochte items. 

We vervolgen onze reis naar Waregem, waar Piet Verschelde een handel heeft in oldtimers. Hij begon in 1972 met het kopen van oude trekkers in België en Frankrijk en gaandeweg breidde hij zijn werkgebied uit. De specialisatie van Piet is het opkopen en opknappen van Pampa’s, de Argentijnse variant van de Lanz Bulldog. Sinds 1942 verkocht hij ruim 12.500 trekkers, waarvan 1.650 Pampa’s. We kijken onze ogen uit, waarna we vertrekken naar Bethune, onze overnachtingsplaats in Frankrijk.

Blog Californie 2017

Blog Californie, 11 t/m 22 februari

11 februari 

Het sneeuwt in Amsterdam en het is koud als iedereen zich verzamelt op Schiphol. Inchecken, bagage afleveren, douane, security en dan zit je ruim 3 uur later in het vliegtuig te wachten totdat deze ijsvrij gemaakt kan worden. Ruim 2 uur later gaan we schoon uit een wit Nederland weg voor een vlucht van ruim 10 uur naar San Francisco.

We vliegen met de Dreamliner. Lekker comfortabel wapperen we met ruim 900 km/uur op zo'n 10 km hoogte over de wolken, onbewoonde ijsvlaktes en in de middag zien we onze eindbestemming liggen als het vliegtuig een scherpe draai over de baai maakt. 9 uur tijdverschil. Voor ons gevoel is het laat in de avond, maar geen bed voorlopig. Via een mooie route zien we al veel van de oude stad.

Op Facebook Trekker Reizen zie je een aantal foto's. Het hotel ligt hemelsbreed dichtbij het water, maar lopend nog een uurtje van Fisherman's Warf. Wel goed om even de benen te strekken en de gebouwen van dichtbij te bekijken. Het restaurant ruiken we al op afstand, want hier wordt vers zuurdesembrood gebakken, een specialiteit van deze stad waarbij het brood wordt uitgehold en gevuld met vissoep. Natuurlijk staat dit op ons menu en even later genieten we.

Morgen de bak in en de Golden Gate over. Voor nu zeggen we: welterusten. 

12 Februari 

Escape from Alcatraz 

Wat een koude nacht in San Francisco. Eerst om 1 uur wakker, toen om 4 uur en vervolgens om half 6 de strijd aangegaan met de douchekraan. Dat is hier een drama, trekken, draaien en op de knieën haren wassen. Om 7 uur naar de IHOP voor een echt Amerikaans ontbijt en daarna met de taxi naar de Pier op Fisherman's Warf.

Daar verder met de boot de bak in, ofwel naar de wereldberoemde gevangenis Alcatraz. Het uitzicht op de skyline van San Francisco is geweldig. We hebben het getroffen met het weer en genieten in de zon. Alcatraz heeft flink geïnvesteerd en met een audiotoer waan je je tussen de gevangenen. De cellen zijn klein, 3 bij 1,5 bij 3, en sober. Schilderijen mochten niet, tenzij je toestemming had. In de shop signeert een oud-gevangene, inmate genoemd, zijn boek. Braaf zet hij nu bij ieder exemplaar een streepje, iets wat hij vroeger niet gedaan zou hebben. Na dit bezoek is het genieten op Pier 39. Zeehonden kijken, lunchen, schoenen kopen voor Arjen en snel naar het hotel om alle koffers in te laden en de mensen op te halen. 

Onze chauffeur manoeuvreert de lange bus met handigheid door de stad en deinst er niet voor terug door de smalle poort van Chinatown te rijden. 80.000 mensen wonen hier opeengepakt. Winkeltje onder en restaurantjes erboven. Het is druk op zondag en de straten zijn kleurrijk versierd. Een stukje verder rijden ze zo Little Italy binnen waar de Italiaanse emigranten zich hebben gevestigd. Via de kronkelende steile Lombard Street rijden we door naar de Golden Gate Bridge. Het is zonnig en lekker warm als we over de 2700 m, daarmee de langste hangbrug ter wereld, wandelen. Wat een ervaringen! 

Morgen beginnen we met een rondleiding bij een snoepfabriek en morgenmiddag bij een loonwerker. Voorlopig hebben we even genoeg stad(sverkeer) gehad

13 Februari 

 

Jelly Belly Bean Factory is ons startpunt vandaag, een enorme snoepfabriek met meerdere vestigingen en nog steeds een familiebedrijf met Duitse oorsprong. Binnen worden we ontvangen in een enorme snoepwinkel. De rondleiding kan iedereen op zijn eigen tempo doen en we nemen de tijd om dit indrukwekkende proces in ons op te nemen. Van maiszetmeel, rietsuikersiroop wordt de zachte kern gemaakt waaraan verschillende smaken en kleuren worden toegevoegd. Het duurt 2 weken voordat het snoepje klaar is en in de droogruimte is dan ook een capaciteit van 2 miljoen snoepjes. In de winkel proeven en shoppen we flink. Je hebt zelfs smaken als stinkende sokken, rotte eieren en melk. Wij houden het bij de goede smaken en smikkelen er in de bus flink op los als we onderweg zijn naar Oakdale om de kaasmakerij van familie Bulk te bezoeken. Lenneke en Wouter vertellen hoe ze in 1983 zijn begonnen met kaasmaken. Oorspronkelijk wilden ze een amandelboomgaard starten, maar daarvoor hadden ze niet het benodigde kapitaal. Hun start is allesbehalve makkelijk gegaan vertellen ze openhartig. Maar met goede moed en hard werken hebben ze nu een mooi restaurant, annex kaasmakerij en winkel opgebouwd aan een van de drie toegangswegen naar het Yosemite park. 

Aan het eind van de middag komen we, na een omweg omdat de weg is overstroomd, aan bij Wiebren Jonkman. Van verre zien we een scala aan machines strak op een rij staan. Wiebren vertelt hoe hij 13 jaar geleden naar Amerika is gegaan om een jaar hier te werken. Maar toen ontmoette hij zijn vriendin en werden de plannen iets anders en werd hij bedrijfsleider op een melkveebedrijf. Dat heeft hij niet lang gedaan, want 11 jaar geleden is hij begonnen met zijn loonbedrijf met een hakselaar en een paar trucks. En inmiddels zijn dat 3 Krone hakselaars, 10 trucks (Kenworth), 18 trekkers (Case), 4 mesttanks (Nuhn), een zelfdrijvende mestpomp (Nuhn) en 4 zelfrijdende maaiers (3 zwad en 1 BigM). Nog geen jaar geleden heeft hij het naburige melkveebedrijf erbij gekocht met ca 1.000 Jerseys die 2 keer per dag worden gemolken met gemiddeld 30 liter met 5% vet en 4% eiwit. Het is al laat wanneer we samen met Wiebren een hapje gaan eten en nog later wanneer we in ons hotel aankomen. Daar schraapt de bus flink over de grond en even later zit die helemaal vast. Met een groep technische mensen, en die hebben we in deze groep!, proberen we de bus los te krijgen, maar het mag niet baten. Verslagen gaan we naar onze kamer, maar 'verheugen' ons morgenvroeg op een stukje heavy duty tow truck werk.

Wordt vervolgd.....

 

14 Februari 

Valentijn in Amerika

Onze bus zit muurvast, hadden we gisteren geconstateerd. Om 7 uur wachten we op de sleepwagen. Normaal zien we de ellende op de TV, nu staan we te kijken hoe onze bus wordt bevrijd van het asfalt.

Het is Valentijnsdag vandaag. Dat gaat ons niet ongemerkt voorbij. Op iedere straathoek wit-rode knuffelbeertjes, hartjes en veel (plastic) bloemen en niet te vergeten alle zoetigheden in hartvorm. We rijden door de bergen langs de kolkende Merced rivier richting Yosemite National Park. Het drukstbezochte park van Amerika waar jaarlijks ruim 2 miljoen mensen komen. Vandaag is het rustig. Door de regen en sneeuwstormen van afgelopen wegen zijn veel wegen in het park afgesloten, maar de watervallen zijn daardoor des te indrukwekkender

We wandelen naar de Bridalveil waterval en laten ons natregenen om de beste foto's te maken. Daarna een stop voor een mooi uitzicht op El Capitan. Het is genieten van de uitzichten en natuur vandaag. Morgen gaan we naar de beurs in Tulare. De weerberichten geven aan dat het lekker warm wordt. Daarna regen wat zeker voor de 'op springen staande' dam in het noorden niet gunstig is. Het nieuws heeft zelfs Trump even naar de achtergrond geschoven en het is ook niet niets dat ruim 200.000 mensen hiervoor zijn geëvacueerd. 

Tot morgen. 

 

15 Februari 

 

De beurs

Vroeg vertrekken we richting Tulare. Jaarlijks wordt daar de World Ag-Expo gehouden. Onderweg de nodige files, maar een nieuwe 5 baans weg is in aanleg. Van verre zien we de beurs liggen door de vele ballonnen die hoog boven het terrein zweven. Op het vliegveld komen diverse bezoekers aanvliegen. We beginnen met een kop heerlijke koffie bij Trioliet die met een paar grote voermengwagens aanwezig is. Daar horen we iemand Nederlands spreken met een overduidelijk bekend accent. Het is Dirk, melkveehouder uit Canada die van oorsprong uit Zwolle komt en ook nog vriend met mij blijkt te zijn op Facebook. Wat een kleine wereld! 

Tja, dan maar ergens op de beurs beginnen. Bekende machines en trekkers, maar vooral ook onbekend materiaal trekt de aandacht. Notenschudders, notenzuigers, notenvegers, notensorteerders. notentransportwagens en notentrekkers. Het lijken machines waar ze zo een tornado mee kunt najagen. En dan veel op het gebied van water. Bronnen worden nu tot zo'n 400 m diepte geslagen om maar aan water te komen. Dit jaar hebben ze er, sinds 1997, genoeg van. Ze zijn er blij mee. En wij zijn blij met het heerlijke zonnetje en 24 graden. Doen we het voor! Terwijl Arend Jan foto's schiet, kom ik aan de praat met wat mannen die vragen waar we vandaan komen. Een half uur later en een paar kaartjes rijker moeten we toch nog haasten vandaag om onze afspraken te halen. Het lukt allemaal en met een verbrand gezicht stappen we de bus weer in. Vanavond dineren we bij Harris farms. Een van de grootste feedlots van Amerika. Genieten van een joekel van een biefstuk in hun eigen restaurant samen met een flinke pul bier, Harris bier. Alles in de verre omtrek is Harris, het hotel, restaurant, tankstation, boerderijen, mengvoederfabriek, vliegveld en ga zo maar door. Harris... we valllen ermee in slaap......

16 Februari 

 

 

17 Februari 

Gisteravond was het niet vroeg toen we de hotelkamer, alias bar, verlieten. Leuke verhalen komen vanzelf met bier, wijn en Belgen & Canadezen. 

We beginnen vandaag extra vroeg om het loonbedrijf van Willem Veenhoven ook nog te kunnen bekijken. Een knap uurtje sturen en we komen aan bij een schitterend huis met daarachter keurige schuren. Een stoere hond komt op 3 poten aangelopen en verliest Willem geen moment uit het oog. We horen hoe hij ooit in de kroeg het idee heeft opgevat om Nederland te verlaten. Samen met een vriend is hij begonnen in Texas en heeft daarna door Amerika getrokken. Daarna weer terug naar NL, maar de USA bleef prikkelen en een jaar later, met een adres waar hij kon werken op zak, is hij voorgoed naar Amerika gegaan. Openhartig vertelt hij over het werk, de kosten, de middelen die hier nog gebruikt mogen worden etc.. Zijn werkgebied ligt in een staal van 100 km waarin zijn 8 klanten zich bevinden. Hij hakselt mais, graan en luzerne met 3 Krone hakselaars. Daarnaast heeft hij nog zo'n 32 ha pistachenoten waarvan hij de oogst uitbesteedt. 

Later in de ochtend bezoeken we Allied Potato. Een bedrijf met zo'n 5500 ha in verschillende staten waar aardappels (voor chips en pootgoed), kersen, wortels, tarwe (alleen voor organische stof) worden verbouwd. Na de wortels wordt tarwe gezaaid wat ondergeploegd wordt. Het oogsten daarvan is te duur en ze willen de organische stof voor de bodem behouden. Water is een grote uitdaging hier. Ze hebben enkele jaren geleden 3 bronnen geslagen en hebben daarnaast licentie om van de staat water te gebruiken tegen betaling. Het hele jaar door wordt er gewerkt op het bedrijf. Een half jaar zijn ze bezig met de oogst en daarna een half jaar met poten/zaaien. De rotatie is wortels, wortels, graan in jaar 1 en aardappels in jaar 2. Ze gebruiken geen Nederlandse rassen omdat men hier witte chips/aardappels wil. Er wordt niet  verbouwd zonder contract. De lonen zijn hier de laatste jaren dusdanig gestegen dat er steeds meer wordt gemechaniseerd. Voor dit jaar zijn 2 airseps van Grimme aangeschaft. Per machine scheelt dit 4 werknemers, ofwel zo'n 15 euro per persoon per uur. De aardappels worden in Californië niet opgeslagen. Daarvoor is het in de zomer te heet met ruim 40 graden. Alles wordt groen geoogst en is binnen 24 uur bij de fabriek. Alleen het pootgoed wordt opgeslagen en komt vlak voor het poten naar Californië. We willen nog kijken bij de machines, maar helaas is de weg afgezet vanwege overstroming. Tijd om door te reizen richting Death Valley. Het weer wordt slechter en in de bergen zien we een vrachtwagen die van de weg is geblazen. We passeren de Mojave woestijn waar het water nu kolkend langs de wegen stroomt. Het is een vreemde wereld. Morgen eerst maar eens kijken welke wegen in de Death Valley open zijn en welke niet. In ieder geval zullen we de picknick maar annuleren....

 

 

18 Februari 

Het regent en waait hard als we de Death Valley in rijden. Hoe tegenstrijdig kan het zijn? Gemiddeld valt hier in 5-10 dagen 50 mm. Toch heeft dit ook wel weer iets. Modderstromen waar we doorheen moeten, opspattend water van andere auto's en even later zitten we letterlijk in de wolken. Berg over en het zicht komt langzaam terug. We kijken over een enorme vlakte waar nu water in staat. De randen zijn nog wit uitgeslagen van het zout. De regen weerhoudt ons er niet van om een flinke wandeling door de zandduinen te maken. Weer zo'n stukje bijzondere natuur in dit 225 km2 grote park waar ooit volop borax werd gewonnen dat door 20 ezels voor twee karren werd vervoerd en verder per trein totdat het transport te duur werd. De restanten van de wasinstallatie, oude stoommachine en ezelkarren staan op de heuvel. Dapper lopen we ernaar toe en trotseren een waterstroom. Sommigen proberen natte voeten te voorkomen en kiezen een eigen weg. Gevolg natte voeten en tot aan de enkels weggezakt in de sompige bodem. Gaandeweg klaart het op als we richting Badwater rijden. Met ruim 85 m onder zeeniveau het laagste punt van Amerika. Hier komt het grondwater omhoog en neemt zout mee van uit de bodem. Dit geeft de mooiste zoutkristallen. Als we naar het Zabriskie uitzicht rijden breekt de zon door en genieten we van de schitterende kleuren van de bergen. Het kon niet mooier!

In het donker komen we aan bij Las Vegas. Even op de foto voor 50 dollar en een ritje over de Strip waar iedereen ogen tekort komt. Amai klinkt regelmatig door de bus. Het ene casino heeft nog bekendere gasten, nog meer flikkerende reclame, nog meer hotelkamers etc dan het andere. En dan passeren de wedding chapels. Daar waar diverse Elvissen verliefde mensen trouwen. Het is druk op de zaterdagavond, mede doordat het dit weekend President's weekend is. We checken in, doen ons tegoed aan een overvloedig buffet en verkennen het oude gedeelte van Las Vegas, Fremont. Mensen sjezen hoog boven ons langs een kabelbaan en daarboven een enorme lichtshow op muziek van bekende artiesten. Om ons heen krioelt het van de mensen, gokkasten overal en op diverse plaatsen treden goede bands op. Genieten. Vooral als we even later in een rustig biercafe zitten waar we elkaar weer kunnen verstaan. Na een biertje gaan we de drukte weer in en trekken ons terug in onze hotelkamer waar we met een deel van de groep nog een afzakkertje nemen onder het genot van de muziek vanaf Fremont Street en flikkende lampen. En daarmee vallen we in een diepe slaap.

 

19 Februari 

Hier houdt het nooit op. Als wij gaan ontbijten zijn er nog die alweer of nog steeds gokken. Ook de bedelaars zijn er nog steeds. Snel wat eten, want vandaag staat een flinke rit voor de boeg van ruim 400 km naar de Grand Canyon. We moeten op tijd op de luchthaven zijn voor de vlucht. We verlaten de stad, kijken nog een keer achterom naar de enorme gebouwen die er, vergeleken bij gisterenavond, doods bij staan. 

Een uurtje later doemt een enorm stuwmeer op, Lake Mead, gevormd door de Hoover Dam. Vanaf de nieuwe brug kijken we in een zeer diepe kloof en aan de andere kant op de dam. We rijden een enorme vlakte op en zien boven de bergen een grauwe deken van wolken, dat belooft niet veel goeds en na een telefoontje krijgen we de bevestiging, alle helicoptervluchten zijn voor vandaag geannuleerd. We nemen even de bekende Route 66 om een stop te maken en regelen dat we alsnog morgen kunnen vliegen. Nu hopen op beter weer. Aangekomen in Grand Canyon begint het te sneeuwen. Erg jammer, want het zicht is minimaal. Als er een straaltje zon doorbreekt is te zien hoe indrukwekkend de Colorado rivier hier in miljoenen jaren een kloof van 1,6 km diepte heeft uitgesleten. Onze lodges (hotelkamers) zijn van alle gemakken voorzien en terwijl onze kamer wordt omgebouwd tot 'café Trekker Reizen' voor vanavond, wordt er een heerlijke kop verse koffie geserveerd. Fingers crossed voor beter weer morgen en dan zullen we jullie laten meegenieten van opnieuw een geweldig stukje natuurschoon.

Amerika 20-2

04.50 uur. De wekker gaat. Buiten is het donker. We kunnen een paar sterren zien, dus een kleine kans op een mooie zonsopkomst. Nog voor de klok van 6 staat het grootste deel buiten. De een meer wakker dan de ander stappen we de shuttle bus in. We gaan naar het verste punt Yaki. Aangekomen is het nog steeds donker en koud, maar dan..... komt de zon op in slechts 3 minuten en krijgen we een onbeschrijflijk mooi beeld van de gouden gloed in de Grand Canyon. Adembenemend en niet voor te stellen. De camera's flitsen aan een stuk door. Na een half uur verdwijnt de zon achter de wolken. Tijd om terug te gaan en met onze eigen bus naar Desert View te rijden. Ook hier weer een onbeschrijflijk uitzicht. Geniet van de foto's, die zeggen meer dan mijn tekst.

Gisteren waren alle helicoptervlluchten geannuleerd en we hebben het nog voor elkaar weten te krijgen dat we vanmiddag kunnen. De eerste 2 heli's zijn weg en een ander deel van de groep zit al in de heli om te vertrekken, maar dan betrekt het weer en komt een dik wolkendek opzetten. Helaas is deze in de canyon gezakt waardoor er geen zicht meer is en moet iedereen weer uitstappen. Heel erg jammer dat zij niet hebben kunnen genieten van deze vlucht, maar we moeten verder naar Las Vegas. We verleggen onze route en pakken de legendarische Route 66 om zo meer van Amerika te kunnen laten zien. Het spreekt tot de verbeelding als we de vlaktes en oude auto's, die je ziet in de tekenfilm Cars, passeren. Route 66 is ruim 2400 mijl en loopt van Oost naar West, van Chicago naar Santa Monica. De natuur is opnieuw schitterend, amai.

Van de rust rijden we de drukte van Las Vegas in. Onze laatste nacht in Amerika.

Agritechnica

Agritechnica VIP-reis

 

zaterdag 11 november

Vroeg vertrek vanaf diverse plaatsen in Nederland. Onderweg krijgt u een lunchpakket en zorgen we ervoor dat het u aan niets ontbreekt. In de middag bezoeken we een fabriek of boerderij. 's Avonds overnachten we in de omgeving van Hannover in een goed hotel waar we ook dineren. En voor wie wil kan nog een drankje nemen in de bar van het hotel.
De opstapplaatsen zijn waarschijnlijk: Venlo, Utrecht, Apeldoorn en Oldenzaal. We proberen een plaats te kiezen waarbij u niet langer dan een uur hoeft te rijden.

zondag 12 november (eerste exclusieve dag)

Vandaag gaat de AGRITECHNICA van start. Om 9 uur mogen we naar binnen. Met de speciale VIP-kaarten bent u al geregistreerd en hoeft u niet in de rij te staan.
Vooraf heeft u van ons al een overzicht ontvangen waar de grote merken staan zodat u een goede planning kunt maken welke van de 23 hallen vandaag te bekijken.
Na de beurs rijden we terug naar ons hotel voor een heerlijk diner en natuurlijk veel gezelligheid waar we diverse ervaringen uitwisselen. 

maandag 13 november (laatste exclusieve dag)

We bezoeken wederom de beurs op de 2e exclusieve dag, ook wel dealerdag genoemd, van de AGRITECHNICA (de entreekaart van € 75 per dag is inclusief ). Op uw gemak kunt u de rest van de beurs bekijken. Rond half zeven ‘s avonds rijden we terug naar Nederland met onderweg een stop voor een goed afscheidsdiner.

 

 

Overige informatie

De prijs van deze VIP-reis bedraagt € 595 p.p. (toeslag 1-persoons- kamer € 125,– indeling met andere alleenreizende is mogelijk). Deze prijs is inclusief vervoer, alle excursies, 2 dagen entree Agritechnica op de exclusieve dagen, maaltijden (excl. lunch dag 2 en 3) en overnachtingen in een goed hotel.

Waarom naar de exclusieve dagen?

In 2015 zijn we met een groep 1 dag naar de exclusieve dagen geweest in de veronderstelling dat men genoeg tijd had om alles te kunnen zien. Helaas zijn 23 hallen zelfs op deze rustige dagen nog teveel. Aangezien de entreeprijs fors is (€ 75 per ticket aan de kassa en € 60 in de voorverkoop) heeft dit natuurlijk veel invloed op de totaalprijs. Toch is gebleken dat de rust op de beursvloer, en de tijd die de locale vertegenwoordigers op zondag en maandag voor de bezoekers hebben, meer op prijs wordt gesteld dan het entreevoordeel op de gewone (dinsdag t/m zaterdag) dagen. Daarom gaan we dit jaar beide exclusieve dagen. 

Het hotel dat we hebben geboekt staat zeer goed aangeschreven en ligt op een uur rijden vanaf de beursgebowuen. Het is een klein, typisch Duits familiehotel. Hierdoor zijn er slechts een beperkt aantal plaatsen beschikbaar. Vanaf het beginpunt gaat een ervaren reisleid(st)er met u mee en in de bus serveren we volop koffie en thee en komt u niets tekort. 

Deze reis kan als studiereis worden aangemerkt. Overleg met uw boekhouder over de mogelijkheden.

Heeft u nog vragen? Neem gerust contact met ons op. We zijn van maandag t/m zaterdag telefonisch bereikbaar op (053) 461 61 15 van 10 - 21 uur. U kunt ook een mail sturen, door hier te klikken.

 

 
 

 

 

Californie

USA - Californië

11 februari t/m 22 februari 2017


schermafbeelding-2016-10-27-om-14-24-18

 

 

Californië is een van de belangrijkste landbouwgebieden van Amerika. Door het gunstige klimaat worden hier veel verschillende gewassen verbouwd en hebben diverse grote (buitenlandse) melkveebedrijven zich hier gevestigd.

Tijdens deze speciale lezersreis bezoekt u diverse land- en tuinbouwbedrijven, de grootste landbouw buitenbeurs van Californië, de meeste bekende nationale parken (inclusief vlucht boven de Grand Canyon) en steden.


 

Zaterdag 11 februari 2017

Om 7.30 uur verzamelen op de luchthaven Schiphol voor de rechtstreekse vlucht met KLM die om 10.35 uur vertrekt. Maaltijden zijn aan boord van het vliegtuig. Aangekomen in San Francisco wordt u naar het hotel gebracht om even op te frissen. We eten een hapje in de omgeving van het hotel.

Zondag 12 februari 2017 

Na het ontbijt wandelen we naar Pier 39. Daar nemen we de boot naar de beruchte gevangenis Alcatraz. Met de audiotour krijgt u een goed gevoel van het gevangenisleven van destijds. De lunch kunt u op eigen gelegenheid nuttigen in de haven waar u ondertussen kunt genieten van de vele winkeltjes en zeehonden. Daarna wandelen we naar China Town, het meest dichtbevolkte gebied van San Francisco. We wandelen door de nauwe winkelstraatjes en dineren vroeg om langzaam over te schakelen naar het tijdverschil. Met de bus rijden we richting de Golden Gate Bridge waar u naar wens over kunt wandelen of rijden. Aansluitend doorreis naar Fairfield.

Maandag 13 februari 2017 

We beginnen met een bezoek aan een van de bekendste snoepfabrieken van de USA, Jelly Belly. ’s Middags bezoekt u een groenteteler en een bedrijf met aardappelteelt. Met een beetje geluk is men hier aardappels aan het poten! Diner en overnachting omgeving Stockton.

 Dinsdag 14 februari 2017 

Californië staat bekend vanwege de amandelen. Echter is de teelt hiervan de laatste jaren onder druk komen te staan door gebrek aan water. We bezoeken een bedrijf waar de amandelen worden ontdopt, geselecteerd en verpakt. 

Daarna verlaten we de vallei en trekken richting de Rocky Mountains op weg naar Yosemite National  Park. Diner en overnachting omgeving Yosemite.

  Woensdag 15 februari 2017

Het Yosemite National Park is het meest bezochte natuurpark van Amerika. De hoge granietrotsen, watervallen en wilde dieren zijn een must om te zien. We stoppen op diverse plaatsen en maken korte wandelingen om te genieten van dit bijzondere natuurschoon. In het park kunt u op eigen gelegenheid lunchen zodat u zelf kunt kiezen waar u naar toe wilt. Er rijden continu bussen zodat de wandelaars onder ons een mooie trail kunnen doen of de enorme watervallen van dichtbij kunnen bekijken. Op de terugweg stopt de bus bij een enorme kloof en we sluiten de dag af met een heerlijke wijnproef alvorens we het landbouwgebied rond Fresno bereiken voor diner en overnachting.

Donderdag 16 februari 2017

Visalia is een klein dorp met enorme melkveebedrijven die nagenoeg schuur aan schuur staan. We bezoeken een groot bedrijf en praten over de sector en prijzen in de USA. Daarna bezoeken we  de World Ag Expo. Dit is de grootste  jaarlijkse buitenbeurs van Californië waar ruim 100.000 bezoekers komen. Hier staan alle grote merken tentoongesteld. Omdat het landbouwgebied veelzijdig is, ziet u hier ook veel voor ons onbekende machines en merken. En heeft u even genoeg van de machines, dan zijn er diverse shows om van te genieten. We rijden door een groots landbouwgebied en als de tijd het toelaat, bezoeken nog een bedrijf voordat we in Bakersfield arriveren voor diner en overnachting.

 Vrijdag 17 februari 2017

De omgeving van Bakersfield is een intensief landbouwgebied. Grote kanalen voeren het benodigde water uit de bergen aan. Fruit, groenten en aardappels voeren de boventoon. We bezoeken een groot bedrijf met aardappelteelt waarbij we nader ingaan op de grond en uitdagingen waar deze boeren voor staan. Onderweg bezoeken we een dealer van John Deere en als er tijd over is ook van Caterpillar en/of een ander merk. 

Daarna rijden we verder richting Death Valley voor diner en overnachting.  

Zaterdag 18 februari 2017 

In de zomer is het gebruikelijk dat de temperatuur hier tegen de 50 graden wordt, maar in februari is het hier vaak aangenaam met zo’n 25 graden. We rijden langzaam de Death Valley door en maken diverse stops om u de mooiste plekken en laagste punt van Amerika te laten zien.

Tegen de avond ziet u vanuit de woestijn de vele lichten van Las Vegas. Een stad die je een keer meegemaakt moet hebben. We gaan wandelend genieten van de vele attracties die de casino’s te bieden hebben.

 Zondag 19 februari 2017

Vroeg op want het wordt weer een bijzondere dag! Via de Hoover Dam gaan we naar een wereldwonder, namelijk de Grand Canyon. U gaat met een helikopter de ruim 1,6 km diepe kloof van bovenaf bekijken. Een ervaring om nooit te vergeten! Daarna gaan we met de bus het park in en maken diverse stops bij mooie uitzichtpunten en heffen het glas tijdens de zonsondergang.

Diner is vanavond op eigen gelegenheid. We overnachten in het park.

Maandag 20 februari 2017 

Als het weer het toelaat is het de moeite waard om samen naar de Canyon te wandelen en te genieten van de zonsopkomst. Nadat we het park verlaten nemen we een stukje van de bekende Route 66 en we stoppen bij de Hoover Dam waar we een wandeling over de dam  maken. Tegen de avond komen we aan bij ons hotel op de Strip in Las Vegas. Dit is het meest bekende deel van de gokstad. Snel de bagage in de kamer leggen zodat we volop kunnen genieten van de vele attracties die de casino’s op de Strip te bieden hebben. We nuttigen samen een borrel op grote hoogte waarbij u zich kunt verwonderen over de vele lichten van de stad.

 Dinsdag 21 februari 2017

Vroeg vertrek richting de luchthaven van Las Vegas voor onze terugvlucht. Vandaag gaan we 9 uur vooruit in de tijd. Overnachting en maaltijden aan boord van het vliegtuig. 

Woensdag 22 februari 2017

Aankomst in Amsterdam en einde van deze bijzondere lezersreis. 

Overige informatie

De prijs voor deze volledig verzorgde reis bedraagt € 3300 p.p. op basis van een (gedeelde) 2-persoonskamer. Deze prijs is inclusief alle vluchten, belastingen, vervoer, overnachtingen, alle genoemde excursies & entreegelden, alle maaltijden (behalve 5x lunch, plus eten tijdens de beurs en op de luchthaven), rondvlucht boven de Grand Canyon, visum, agrarische reisleiding en vertaling.

Voor eigen rekening zijn uw persoonlijke uitgaven, eventuele reis- en/of annulatieverzekering en fooien. Deelname gaat op volgorde van inschrijving. Het programma is onder voorbehoud van wijzigingen.


Op al onze reizen gelden onze Algemene Voorwaarden. U kunt ze hier inlezen of bij ons opvragen. 

Geïnteresseerd in deze reis? 

 

Hieronder vindt u het complete programma van de reis in PDF. 

Als u verdere vragen heeft, of een vrijblijvende optie wilt, kunt u ons bereiken via info@trekkerreizen.nl of via telefoonnummer 053- 461 61 15

U kunt zich aanmelden door het boekingsformulier in te vullen en deze per mail (info@trekkerreizen.nl) of post naar ons toe te sturen 

Geheel verzorgde rondreis door mooi Nieuw-Zeeland

Wereldse rondreis door Nieuw-Zeeland

26 februari t/m 19 maart


route Nieuw-Zeeland, TrekkerReizen.nl

 

Een reis naar de andere kant van de wereld met een tegengesteld klimaat aan dat van ons. Het is daar zomer. Met aangename temperaturen.
We maken een volledig verzorgde rondreis over zowel het Noorder- als Zuidereiland waarbij u de hoogtepunten van de agrarische sector als ook van de natuur ziet. Een reis om nooit te vergeten!

De reis gaat definitief door.
Wilt u ook mee? Laat het ons dan zo snel mogelijk weten in verband met het bestellen van de vliegtickets. Groepsgrootte maximaal 15 personen exclusief begeleiding. Op dit moment zijn er nog 3 plaatsen beschikbaar (update 4 januari).

Voor iedereen die geboekt heeft: er is contact geweest met onze agent in Nieuw-Zeeland en ze hebben geen schade opgelopen waardoor de reis kan doorgaan. Onze route gaat langs de westkant van het Zuidereiland, ruim 120 km van het getroffen gebied.

22-daagse rondreis door Nieuw-Zeeland met:

  • Bezoek aan ca 15 agrarische bedrijven en Nederlandse emigranten met o.a. akkerbouw, melkvee, loonwerk, mechanisatie, vleesvee, schapen, rozen, herten

  • Rondvaart door het indrukwekkende fjord Doubtful Sound

  • Bezoek aan Maori met optredens en traditioneel diner

  • Bezoek de glowworm caves 

  • Wandelen door ongerepte natuurparken en gebieden met regenwouden, geisers, gletsjers en fjorden

     

Glowworm cave

 

Overige informatie

Vooraf aan deze reis is een informatie- en kennismakingsbijeenkomst. U ontmoet dan de andere reizigers en de Nederlandse reisleiding. De prijs voor deze geheel verzorgde wereldreis bedraagt € 6.825 per persoon op basis van een 2-persoonskamer. De prijs is inclusief alle excursies, entreegelden, vluchten, belastingen, vervoer, overnachtingen in 3-4 sterren hotels, maaltijden volgens het reisprogramma.

Aanmelden kan door middel van het boekingsformulier, deze kunt u per mail sturen naar info@trekkerreizen.nl. Het mag ook per post. 


Op al onze reizen gelden onze algemene voorwaarden. U kunt deze hier inlezen of bij ons opvragen. 

Geïnteresseerd in deze reis? 

Hieronder vindt u het complete programma van de reis in PDF. 

Als u verdere vragen heeft, of een vrijblijvende optie wilt, kunt u ons bereiken via info@trekkerreizen.nl of via telefoonnummer 053- 461 61 15

U kunt zich aanmelden door het boekingsformulier in te vullen en deze per mail (info@trekkerreizen.nl) of post naar ons toe te sturen 

 

(aanmelden kan tot 15 december)